Serce na wodzy. Ranczo Srebrzyste Sosny #1

Recenzje książki: Serce na wodzy. Ranczo Srebrzyste Sosny #1 (38)

1. Recenzja: czytam.troche.ksiazek, Bencal Agnieszka

   Miałam mieć w lutym przerwę od hokeistów i kowbojów a tu proszę, 2w1 😂 emerytowany hokeista i dorywczy kowboj 😂 ale przyznaje, że jak na romans kowbojski, trochę mało tu jest tego klimatu… ranczo jest zdecydowanie tłem wydarzeń Całość książki jest po prostu ok 🤷🏼‍♀️ Super oddany motyw małego miasteczka - miał to coś 🩷 ja jestem fanką motywu „przyjaciel brata” i w tej książce mi się bardzo podobał, to jak się ukrywali i jak w końcu wpadli - złoto 😂🩷 czytając książkę było czuć niesamowitą rodzinną atmosferę, którą tworzyła rodzina Ce Ce z Nashem oraz jej przyjaciółkami, ich poniedziałkowe kolacje, wzajemne wsparcie, słowne potyczki i nie tylko 🩷 Relacja głównych bohaterów potoczyła się dosyć szybko, ale sama książka też nie należy do wyjątkowo długich… już od pierwszego spotkania po powrocie Ce Ce do miasteczka było czuć chemię między nimi, a ich słowne przepychanki nie raz mnie rozbawiły 😅 Nash wiele już w życiu stracił, stąd jego strach przed zaangażowaniem, bo bał się, że znowu straci wszystko.. Spicy sceny pozostawię bez komentarza… trochę wiedziałam czego się po nich spodziewać, dzięki innym recenzjom, więc kartkowałam 😅 Jeśli szukacie książki z klimatem rancza i małego miasteczka, z zabawnymi dialogami to myślę, że warto rozważyć tą pozycję 😊

2. Recenzja: kasiareads, Fołta Katarzyna

   Powrót do rodzinnego miasteczka po nieudanym związku to motyw, który zawsze mnie kupuje. Cecilia „CeCe” Ashby wraca do Laurel Creek z sercem poturbowanym po zerwanych zaręczynach i relacji z człowiekiem, który bardziej ją ograniczał, niż wspierał. Ranczo Srebrzyste Sosny daje jej dokładnie to, czego potrzebuje: spokój, poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń, by złapać oddech. I wtedy pojawia się on — Nash „Rakieta” Carter. Kiedyś chłopak, który robił jej psikusy i wyjadał słodycze ze spiżarni, dziś gwiazda hokeja, lokalny bohater i… najlepszy przyjaciel jej brata. Friends to lovers, powrót po latach, małe miasteczko i iskry, które od początku wiszą w powietrzu — zapowiada się naprawdę dobrze. I faktycznie: początek bardzo mi się podobał. Jest klimatycznie, nostalgicznie, ciepło. Laurel Creek to jedno z tych miejsc, w których aż chce się zostać na dłużej, a relacja CeCe i Nasha rozwija się w przyjemnym tempie. Autorka świetnie oddaje atmosferę „powrotu do domu” i emocjonalnego resetu. Z czasem jednak historia zaczyna iść w kierunku, który dla mnie był zbyt przewidywalny. Fabuła schodzi trochę na dalszy plan, a narrację przejmują sceny erotyczne — momentami miałam wrażenie, że jest ich więcej niż samej historii. Jeśli ktoś szuka romansu z mocniejszym naciskiem na emocje i rozwój bohaterów, może poczuć niedosyt. Nie miałam wobec tej książki wielkich oczekiwań, więc nie jestem rozczarowana. To lekki, przyjemny romans, idealny na chwilę oderwania się od codzienności. Taki, który czyta się szybko i bez bólu, ale raczej nie zostaje w głowie na długo.

3. Recenzja: po_drugiej_stronie_ksiazki, Chorążak Kamila

   Po zerwanych zaręczynach Cecylia "Cece" postanawia wrócić do rodzinnego miasta. Rodzinne ranczo "Srebrzyste sosny" zawsze było dla niej ostoją. Nowo odzyskany spokój zaburza jej tylko lokalna gwiazda hokeja Nash Carter. Najlepszy przyjaciel jej brata, który kiedyś stroił sobie z niej żarty teraz zostaje jej nowym szefem. Wspólna praca, spędzany razem czas i wspomnienia zbliżają ich do siebie i wkrótce rodzi się między nimi uczucie. Przeszłość jednak szybko daje o sobie znać, a tłumione obawy wychodzą na światło dzienne... ___ "Serce na wodzy" to lekki, przyjemny z lekka przewidywalny romans z motywem kowbojskim w tle. Momentami bardzo zabawny, w większości skupiony na relacji głównych bohaterach, rozpalający wyobraźnię i zmysły, ale też bardzo pozytywnie nastrojony na relacje rodzinne, które ogromnie mi się podobały w tej książce. Jeśli potrzebujecie się przez cjwile oderwać, wyłączyć myśli po ciężkim dniu to ta książka będzie do tego idealna.

4. Recenzja: Andziaanecia, Szyszka Aneta

   Pierwszy tom serii „Serce na wodzy. Ranczo Srebrzyste Sosny #1” Paisley Hope to opowieść o zderzeniu dwóch zupełnie różnych światów, które potrzebują siebie nawzajem, by uleczyć dawne rany. Cecilia „CeCe” Ashby przyjeżdża na ranczo do swojego rodzinnego miasteczka z konkretnym planem oraz bagażem doświadczeń i oczekiwań. Jej ucieczka z miasta jest odważnym krokiem w stronę odnalezienia tego, co w życiu naprawdę ważne. Nash Carter to bohater, który nie potrzebuje wielu słów, by zdominować przestrzeń. Jest ucieleśnieniem stabilizacji, męskości, ale i bolesnej przeszłości, która trzyma go na dystans od świata i co noc do niego wraca, nie pozwalając o sobie zapomnieć. Jego relacja z CeCe to piękny proces „rozmrażania” jego serca, choć nie jest to prosty ani szybki proces. Autorka pokazuje, że miłość to nie zawsze wielkie gesty, ale często wystarczy obecność i zrozumienie tej drugiej osoby. Między CeCe a Nashem iskrzy od samego początku, jest między nimi wielka chemia i namiętność, która nie kończy się po tak zwanym jednym razie. Paisley Hope genialnie dawkuje napięcie, sprawiając, że każde spotkanie głównych bohaterów smakuje jak zakazany owoc. CeCe i Nash odkrywają, że ich siła nie tkwi w tym, jak bardzo potrafią być twardzi i samodzielni, ale w tym, jak bardzo potrafią się przed sobą otworzyć i dopuścić do siebie tą drugą osobę. To piękna przestroga przed tym, by nie pozwolić własnym ambicjom i lękom „trzymać serca na wodzy”, bo wtedy można stracić szansę na najpiękniejsze, nieplanowane historie. Największą siłą tej książki jest jej autentyczność. CeCe i Nash nie są wykreowani jako idealne postaci, ale tak samo jak wszyscy popełniają błędy, bywają uparci i właśnie dlatego tak łatwo nam się jest z nimi utożsamić. „Serce na wodzy” to idealny miks romansu i opowieści o nowym początku wspaniałej historii, do której główni bohaterowie muszę dorosnąć, muszą zrozumieć co dla nich jest tak naprawdę najważniejsze. Jeśli szukasz historii, która udowadnia, że miłość potrafi znaleźć nas w najmniej oczekiwanym momencie, to zapewniam Cię, że losy CeCe i Nasha na pewno Cię zachwycą.

5. Recenzja: zaczytana_nana_, Kowalewska Olga

   To mój pierwszy romans w kowbojskim klimacie… i zdecydowanie nie ostatni. Choć uczciwie trzeba przyznać, że to nie jest stuprocentowy kowbojski romans. Mamy tu bowiem emerytowanego hokeistę, który aktualnie bawi się w dorywczego kowboja, barmana, szefa głównej bohaterki i - wisienka na torcie - najlepszego przyjaciela jej brata. Brzmi jak przepis na katastrofę? No cóż… wiadomo 🤭 Cecilia „CeCe” Ashby po zerwanych zaręczynach z bogatym, przystojnym, ale narcystycznym dupkiem wraca do rodzinnego Laurel Creek w Kentucky. Szuka spokoju, ukojenia i chwili tylko dla siebie. Rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny daje jej dokładnie to, czego potrzebuje… przynajmniej do momentu, gdy na jej drodze ponownie staje Nash „Rakieta” Carter. Dawniej chłopak od psikusów i słodyczy podkradanych ze spiżarni, dziś lokalny bohater, były gwiazdor hokeja i mężczyzna, który nie potrafi oderwać od CeCe ani wzroku, ani myśli. Nie jest to książka odkrywcza ani idealna, ale… bawiłam się przy niej świetnie. Urzekł mnie ten małomiasteczkowy, ranczerski klimat - taki bardzo amerykański, ciepły, swojski. Styl autorki jest lekki, przez historię dosłownie się płynie. Bohaterowie mają swoje charaktery i przeszłość: CeCe to zadziorna dziewczyna, która potrafi postawić na swoim, a Nash? Typowy jaskiniowiec - gdy już zdobędzie kobietę, nikt nie ma prawa nawet na nią spojrzeć 😂 I choć momentami przewracałam oczami, to śmiałam się naprawdę często. Jedyny minus? Zbyt wiele scen erotycznych. A to mówi ktoś, kto ich nie unika, a wręcz lubi. Tutaj jednak momentami było ich za dużo i bywało… crindżowo. Gdyby nie to, oceniłabym tę książkę wyżej. Mimo wszystko uważam, że „Serce na wodzy” to idealna lektura na totalne rozluźnienie, poprawę humoru i chwilę oderwania od rzeczywistości. I dokładnie tego od niej dostałam.

6. Recenzja: dorota_jago_books, Jagodzińska Dorota

   Pierwszy raz w życiu przeczytałam książkę z kowbojskim motywem. Nie było go tu dużo ale wystarczyło, abym w przyszłości sięgnęła po więcej 🤭 CeCe powraca w swoje rodzinne strony, po tym jak zrozumiała, że jej przyszły mąż nie potrafi zachować wierności. Definitywnie zakańcza pewien rozdział w swoim życiu i powraca do miasteczka Laurel Creek w Kentucky na rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny. Wspierana przez mamę, braci i przyjaciółki czuję, że postąpiła właściwie. Jednak nie spodziewa się, że gdy spotka Nasha - który przyjaźni się z jej braćmi i pomaga całej jej rodzinie, spojrzy na niego inaczej niż kiedyś. Nash, to były hokeista, który robi wszystko by zająć czymś głowę i odgonić dawne traumy. Pomaga na ranczu od rana, w dzień prowadzi własny biznes pomagając dzieciakom i lokalnym mieszkańcom a wieczorami pracuje w barze. Na każdym kroku spotyka CeCe i już nie patrzy na nią jak na małą siostrę swoich przyjaciół. Zdecydowanie dostrzega w niej kobietę. Jednak Nash nie bawi się w związku, a ona jest świeżo po rozstaniu.... Lecz wszystkie zasady przestają istnieć, gdy wkracza między nich niepohamowane pożądanie. Czy mają szansę na coś więcej niż przelotny romans? Małomiasteczkowy klimat, kowbojski motyw oraz były hokeista? Czy z tej mieszanki może powstać coś dobrego? Oczywiście, że tak. Mimo, że fabuła nie jest wielce porywająca, a całość lekko przewidywalna, to dobrze spędziłam czas z tą książką. Gorących scen też nie brakuje, a może i są momentami zbyt... Intensywne 🤭 Jednak historia w swojej lekkości mnie ujęła i świetnie się bawiłam. Myślę, że polubię się z kowbojami, choć dopiero rozpoczynam z nimi swoją przygodę 🤭 Dlatego z przyjemnością sięgnę po kolejny tom 🖤

7. Recenzja: to.ostatnia.strona, Inglot-Siwek Izabella

   CeCe i Nash znają się od lat, jednak życie każdego z nich układa się tak, że idą w swoją stronę. CeCe wyjeżdża, a Nash zostaje gwiazdą hokeja. Mijają lata. Kariera hokeisty dobiega końca, a kobieta po ciężkim rozstaniu wraca w rodzinne strony. To tam spotyka Nasha ponownie. Przystojny gwiazdor hokeja, dorywczy kowboj, weekendowy barman, a do tego jej nowy szef. Dzielą ich dziesiątki obietnic, setki wątpliwości, wiek i lojalność wobec rodziny. Ale łączy ich kiełkujące uczucie i namiętność, którym ciężko się oprzeć. „Serce na wodzy” nie jest odkrywczą książką. Mogłabym powiedzieć, że jest książką jakich wiele. Ale to nic złego! Cudownie spędziłam z nią czas i wspaniałe się bawiłam czytając historię CeCe i Nasha. Tym razem w pierwszej kolejności wspomnę o cudownym klimacie małego miasteczka, który faktycznie czuć. Bardzo podobała mi się również relacja rodzinna oraz przyjacielska, jaka została przedstawiona w książce. Dzięki tym elementom historia stała się ciekawsza i niejednokrotnie mnie rozbawiła. Chciałabym mieć taką głowę do zbierania pieniędzy jak Mabel. CeCe na samym początku książki wydawała mi się rozrabiarą. To pierwsze wrażenie przemija kiedy poznajemy ją lepiej, ale i tak podoba mi się, że ma w sobie zadziorność i potrafi się bawić. To bohaterka zaradna, troskliwa, szukająca prawdziwego szczęścia po ciężkim momencie w swoim życiu. Nash to taki typ „jaskiniowca”. Ona jest moją i koniec. Kiedy zrozumiał jak zależy mu na CeCe nie pozwolił nikomu się do niej zbliżyć. Jednak nie była to chora zaborczość, a raczej zachowanie, z którego niejednokrotnie wynikały zabawne sytuacje. Ta para potrzebowała czasu żeby zrozumieć, że za namiętnością kryją się uczucia, ale kiedy to do nich dotarło zbudowali cudowny związek. CeCe była dla Nasha kotwicą, która ratuje go przed przeszłością. Nash był dla CeCe mężczyzną, pokazującym jej, że zasługuje na wszystko, bo jest tego warta. Książkę uważam za naprawdę przyjemną. To historia niewymagająca, ale taka przy której można się pośmiać i spędzić przyjemnie czas. Już nie mogę się doczekać kolejnych tomów tej serii.

8. Recenzja: bookishvibes_bysandra, Stupek Sandra

   Ocena: 3/5 ⭐ Recenzja: CeCe wraca do Laurel Creek po bolesnych zaręczynach, szukając spokoju i nowego początku. Rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny ma być jej bezpieczną przystanią, miejscem, gdzie może odetchnąć i poukładać życie. Tam spotyka Nasha „Rakietę” Cartera - chłopaka, który po tragicznej śmierci rodziców został przyjęty przez rodzinę CeCe jak własny. Teraz lokalna gwiazda hokeja, Nash nie tylko wzbudza wspomnienia z dzieciństwa, ale też staje się kimś więcej, niż tylko dawnym przyjacielem. Paisley Hope stworzyła historię pełną ciepła, wspomnień i emocjonalnej bliskości. Opisuje więzi rodzinne, przyjaźń i powolne rodzenie się uczuć między bohaterami w sposób naturalny i przyjemny. Niestety, momentami książka bywa powtarzalna - wiele scen obraca się wokół tych samych emocji, a niektóre wątki wydają się niedopracowane lub niespójne, przez co tempo spada w środkowej części. Relacja CeCe i Nasha jest urocza i pełna ciepła, ale przewidywalna. Brakuje tu większego napięcia czy zaskoczeń, które mogłyby wyróżnić historię na tle innych romansów obyczajowych. Mimo to łatwo wczuć się w ich emocje, zwłaszcza w kontekście rodzinnej więzi i trudnych doświadczeń Nasha, które dodają jego postaci głębi i autentyczności. „Serce na wodzy” to lekki, spokojny romans idealny na wieczór z książką - pełen ciepła, wspomnień i powrotu do domu, ale bez efektu „wow”. Historia daje poczucie bezpieczeństwa i przyjemności z czytania, choć raczej nie pozostaje długo w pamięci.

9. Recenzja: Lasbookowy, Buchwald Aleksandra

   Kowbojskie romanse to moje odkrycie tego roku i mogę śmiało powiedzieć, że całkowicie mnie w sobie rozkochały. Ta książka przewijała się dosłownie wszędzie w zagranicznych bookmediach, więc w końcu i ja przepadłam. Po zerwanych zaręczynach z bogatym, przystojnym i narcystycznym dupkiem Cecilia postanawia wrócić do rodzinnego domu. Ranczo daje jej spokój, poczucie bezpieczeństwa i całą masę wspomnień. Niespodziewanie na jej drodze ponownie pojawia się Nash. Znają się od dziecka, a on jest najlepszym przyjacielem jej brata. Bardzo szybko odkrywa, że nie potrafi przestać o niej myśleć. Gdy Cecilia szuka pracy, Nash robi wszystko, by jej pomóc. Napięcie między nimi rośnie, a oboje nie są w stanie dłużej walczyć z uczuciem, które znów zaczyna się rodzić. Ta książka wciągnęła mnie od pierwszych stron, głównie ze względu na miejsce akcji. Mam ogromną słabość do małomiasteczkowego klimatu, który tutaj czuć na każdej stronie. Miasteczko wie o wszystkim, co się dzieje, i to niemal w tej samej chwili. Społeczność jest niezwykle zżyta, a do tego dochodzi jeszcze klimat rancza. Muszę jednak przyznać, że kowbojskiego nastroju było trochę mniej, niż się spodziewałam, choć rozumiem to ze względu na samych bohaterów. Z tego powodu mam wielką nadzieję, że kolejne tomy dostarczą go jeszcze więcej. Fabuła jest świetnie zaplanowana, bardzo spójna i porywająca od pierwszych stron. W historii pojawia się motyw zdrady i wiem, że dla wielu z Was może być to trudny temat. Jednak w tym przypadku odgrywa on jedynie rolę tła i staje się powodem rozstania bohaterki, a nie głównym elementem fabuły. Wątek romantyczny został poprowadzony fantastycznie i opiera się na motywie friends to lovers. Chemia między bohaterami jest wyczuwalna, a ich relacja rozwija się w naturalnym tempie. Sceny zbliżeń zostały napisane ze smakiem i bardzo mi się podobały. Czytałam je z dużym komfortem i przyjemnością. Ogromne znaczenie mają też postacie drugoplanowe, które wprowadzają świetną dynamikę. Ich relacje są dobrze wykreowane, a dialogi potrafią być naprawdę zabawne. Wiele razy wybuchałam śmiechem, bo humor w tej książce jest naprawdę świetny. Zakończenie jest przewidywalne, ale idealnie współgra z całą historią i pozostawia czytelnika w dobrym nastroju. Ta książka była świetną rozrywką i dostarczyła mi mnóstwo frajdy. Nie mogę się doczekać następnych części serii i mam nadzieję, że w kontynuacji dostaniemy jeszcze więcej kowbojskiego klimatu.

10. Recenzja: @melodyjnemysli, Rogoża Nikola

    CeCe wraca do rodzinnego miasteczka, po zostawieniu swojego narzeczonego. Na jej drodze staje starszy przyjaciel jej brata, którego jej bliscy traktują jak rodzinę. Mężczyzna po przejściu na hokejową emeryturę pracuje w wielu miejscach, a jedno z nich staje się również nową pracą dla Cecili… Książkę czyta się bardzo szybko, relacja bohaterów jest dynamiczna zarówno przez kreacje ich charakterów, ale też, przez fakt że znają się od młodzieńczych lat. Pomiędzy nimi jest sporo docinek, ale też chemii, która wyczuwalna jest od pierwszych stron. Pojawia się sporo spicy scen, momentami czułam nimi przesyt. Bohaterowie postanowili, że mają spędzić razem noc i skupić się wyłącznie na jednym, lecz myśli Nasha dość szybko zmierzają do tego, że chce czegoś więcej co mi się podobało. Bo nie był to dosłownie schemat, za którym nie przepadam. Ukrywali swoją relację przed rodziną, ale gestów tam zdecydowanie nie brakowało. Rodzina CeCe do której należał także Nash po wypadku jego rodziców, była świetnie przedstawiona, każdy się w niej wspierał, było czuć tam miłość i ciepło. Miasteczko do którego zostajemy przeniesieni jest społecznością w której wieści rozchodzą się bardzo szybko co zostało nam niejednokrotnie udowodnione, sytuacja z „lokówką” rozbawiła mnie totalnie. Myślałam, że samej pracy związanej z ranczem będzie w książce trochę więcej, ale liczę że następne części mi to wynagrodzą, bo postacie drugoplanowe skradły całe moje serce.

11. Recenzja: basik_czyta , Koleczko Barbara

    📖 RECENZJA „Serce na wodzy” autorstwa Paisley Hope to ciepła, romantyczna historia o powrotach, zaufaniu i drugiej szansie. Po bolesnym zerwaniu CeCe wraca do rodzinnego Laurel Creek i na opuszczone ranczo, by poskładać swoje życie na nowo. Spokój tego miejsca miesza się jednak ze wspomnieniami… a także z kimś, kogo nie spodziewała się spotkać. W jej życiu ponownie pojawia się Nash Carter - dawny znajomy z dzieciństwa i najlepszy przyjaciel jej brata, dziś gwiazda hokeja. To, co zaczyna się od niewinnych rozmów i drobnych przysług, powoli przeradza się w głębszą więź. CeCe musi zmierzyć się z lękami po toksycznym związku, a Nash z presją i własnymi tajemnicami. Oboje odkrywają, że czasem najlepiej wrócić tam, skąd się uciekło… bo właśnie tam czeka prawdziwe uczucie. „Serce na wodzy” to lekki, klimatyczny romans z cudowną atmosferą małego miasteczka. Relacja CeCe i Nasha rozwija się naturalnie, a ich chemia jest wyczuwalna od pierwszych stron. To książka, która otula spokojem — idealna, gdy chcesz odpocząć i zanurzyć się w ciepłej, pełnej nadziei opowieści. Nie zaskakuje twistami, ale zachwyca emocjami i tym, jak pięknie pokazuje odbudowywanie siebie po złamanym sercu. Idealna dla fanów romantycznych historii o nowym początku.

12. Recenzja: sroka_w_ksiazkach, Sroka Marzena

    Przyznaje, że podeszłam do tej książki jak pies do jeża po przeczytaniu wielu opinii o tym, że ta historia jest nudna, przewidywalna i że ogólnie mówiąc nie siadło, bo spodziewaliście się czegoś innego. Czy też mam takie odczucia? Absolutnie nie! Od samego początku bardzo spodobał mi się styl autorki. Pezez tą książkę się płynęło. Była czymś czego mi brakowało - historią, która otuli jak ciepły koc ale nie będzie pozbawiona również ostrego pieprzu. Postać Nasha (połączenie barmana, hokeisty i dorywczego kowboja) trafiła na listę moich książkowych mężów. To typ, któremu trudno się oprzeć. Pokochałam każde jego wcielenie a to był naprawdę szalony miks. Razem z CeCe tworzyli świetna parę. Chemia między nimi była wyczuwalna od samego początku książki. Taki ogień grozi eksplozją. I rzeczywiście te sceny zbliżeń były bardzo hot, aż momentami miałam wrażenie, że bohaterowie to nie zwykli ludzie a jakieś maszyny. I to chyba mój jedyny zarzut, że niektóre z tych scen były lekko przesadzone. Reszta rozgrzewała moje serce niczym kawa pozostawiona przez ukochanego na dobre rozpoczęcie dnia. Ta książka jest świetnym przykładem, że warto samemu sprawdzić czy podzielamy zdanie innych czy też nie. Jak widać gusta są różne i o nich się nie dyskutuje. Jestem absolutnie zachwycona tą serią (mówię to jako fanka kowboi i hokeja) i z wielką chęcią sięgnę po następny tom. Autorka już dała nam przedsmak, że na Ranczu Srebrzyste Sosny znów będzie gorąco. Naprawdę nie mogę się doczekać 🙂

13. Recenzja: Adrianna’s books , Klimiszyn Adrianna

    „Serce na wodzy” to kolejny kowbojski romans, który miałam okazję przeczytać i na razie na tym chyba zakończę przygodę z kowbojami na jakiś czas - pora budować bardziej świąteczną atmosferę. Musze przysnąć, ze ta historia była całkiem przyjemnym przerywnikiem, choć do rewelacyjnych nie należy. Historia jest na prawdę lekka a małomiasteczkowy klimat potrafi wciągnąć - każdy się zna, wszyscy plotkują a życie toczy się w małym gronie. W tej książce znajdziemy motyw „przyjaciel brata”, który lubię, choć nie spotykam go za często. śledzimy losy CeCe, która po rozstaniu wraca do rodzinnego miasteczka, aby zacząć żyć na nowo. To powrót który niesie ze sobą mieszankę uczuć - trochę domowego ciepla, trochę starych ran, ale tez nadzieje. I kiedy dziewczyna próbuje złapać oddech, na jej drodze zjawia się Nash - były hokeista, dawny znajomy z dzieciństwa. Ich relacja ma w sobie mieszankę nieśmiałości, niedopowiedzeń i iskier, które szybko przeradzają się w coś więcej. Autorka troszkę za bardzo skupia się na ich fizyczności, przez co tracimy głębię i większe emocje(dla osób które lubią spicy książki myślę, ze to może być na plus). Bardzo polubiłam humor panujący w tej książce - mimo nieprzepracowanych traum naszych bohaterów mamy też momenty luzu i uśmiechu. Choć książkę czyta się na prawdę przyjemnie to nie mogę ukryć, ze jest dość przewidywalna i poprowadzona według znanych nam schematów. Liczyłam też na więcej klimatu rancza/ośrodka jeździeckiego - zamiast tego mamy sporo scen z baru, w którym pracuje Nash. Mimo wszystko „Serce na wodzy” warto sprawdzić samemu. To książka, która pokazuje, że czasem trzeba wrócić tam, skąd się uciekło, żeby na nowo odnaleźć siebie. Jest doba na chwilę oddechu, z fajnym klimatem, kiedy nie chcemy angażować się w ciężkie historie. Ma urok, iskrę i rodzinne ciepło.

14. Recenzja: wscibskieczytanie, Klebaniuk Karolina

    Ta książka to idealna lektura na spokojny, przytulny wieczór. Taka, przy której człowiek automatycznie oddycha trochę lżej. Czyta się ją błyskawicznie, jest lekka, przyjemna i naprawdę wciągająca, tak że nagle robi się pół nocy, a Ty dalej płyniesz przez fabułę. To taki kowbojski romans, ale w tej delikatniejszej, bardziej codziennej odsłonie. Nie ma tu wielkich, dramatycznych zwrotów akcji czy skomplikowanych intryg i właśnie to jest w niej cudowne. To książka, która pozwala się rozluźnić, uśmiechnąć i po prostu miło spędzić czas w towarzystwie bohaterów. Najbardziej kupił mnie tutaj małomiasteczkowy klimat - ten typ społeczności, gdzie wszyscy się znają, wszystko o wszystkich wiedzą, ploteczki rozchodzą się w tempie światła, ale jednocześnie jest w tym tyle ciepła, wsparcia i bliskości, że aż człowiek chciałby się tam przeprowadzić. ❣️ Cece wraca po latach do rodzinnego miasta po bardzo bolesnym rozstaniu i próbuje poukładać sobie życie od nowa. Na jej drodze pojawia się Nash - przyjaciel jej braci, ktoś prawie jak członek rodziny, chłopak, który dorastał tuż obok niej i którego jej rodzice wspierali, kiedy został sam. Od pierwszego spotkania po latach między nimi iskrzy tak, że aż czuć to w powietrzu. Oboje próbują zachować rozsądek, bo wiedzą, jak skomplikowana to sytuacja… ale wiadomo, serce robi swoje. Uwielbiałam ich codzienne interakcje, obowiązki, drobne rozmowy, wspólne sceny z życia, które może nie są spektakularne, ale są tak naturalne i przyjemne, że człowiek aż się w nich zatapia. Humor, żarty, słowne przepychanki - totalnie moje klimaty. A kiedy już między nimi naprawdę zaczęło iskrzyć tk zrobiło się mega intensywnie. ❤️‍🔥 Jeżeli ktoś liczy na naprawdę mocny, typowo kowbojski romans, to może być trochę rozczarowany, bo tego kowbojskiego klimatu jest tutaj naprawdę niewiele. Są oczywiście konie, są zagrody, są te małomiasteczkowe puby i różne drobne nawiązania, ale to wszystko raczej w tle. To jest zdecydowanie bardziej romans, niż k o w b o j s k i romans i warto mieć to na uwadze. Mi osobiście to nie przeszkadzało, chociaż fajnie byłoby, gdyby tych wątków było trochę więcej. No i muszę przyznać, że może też dlatego aż tak mocno polubiłam tę książkę, że pojawił się tutaj motyw choroby rodzica. Takie tematy zawsze bardziej mnie dotykają i łatwiej jest mi poczuć emocje bohaterów, bo sama przez to przechodziłam. Myślę, że właśnie dlatego ta historia trafiła do mnie jeszcze mocniej, a z bohaterami jakoś tak naturalnie się zżyłam. ❤️‍🩹 Mimo wszystko jeśli masz ochotę na coś lekkiego, szybkiego, przyjemnego i takiego naprawdę na rozluźnienie, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć. Ja świetnie się przy niej bawiłam i z czystym sercem polecam.

15. Recenzja: @bookslover_romance, Stępień Aleksandra

    Coś dla fanów małomiasteczkowych romansów. Cece wraca do rodzinnego miasteczka po bolesnym rozstaniu. Wciąż dochodzi do siebie po zmianie, jaka zaszła u niej i do tego szuka nowej pracy. A w tym wszystkim pomaga jej najlepszy przyjaciel brata, Nash. Mężczyzna zmienił się i Cece ciężko jest przechodzić obok niego obojętnie. „Serce na wodzy” to pierwszy tom serii o kowbojskich romansach i już wiem, że będę czytać kolejne. Historia należy do tych lżejszych i przyjemnych książek, które świetnie się czyta. Bardzo podobał mi się styl pisania autorki, który mnie wciągnął i naprawdę dobrze czytało mi się historię Cece i Nash’a, która łączy w sobie motywy przyjaciela brata i romansu biurowego. A w to wszystko świetnie wpleciony jest wątek rodziny Cece, która bardzo się wspierała i zawsze służyła pomocą. Bohaterowie bardzo siebie pasowali. Czuć było chemię między nimi i to, jak ciężko było im obojgu powstrzymywać się od poddania uczuciu, jakie między nimi zakwitło. Irytowało mnie tylko to, że autorka tak dużo uwagi skupiła na fizyczności ich relacji. Cece i Nash zachowywali się jak dwójka niewyżytych seksualnie ludzi, która myśli o seksie 24/7. Nie licząc tego małego przytyku to historia była naprawdę dobra i świetnie spędziłam z nią czas.

16. Recenzja: thou.sandlives, Panek Milena

    Romans kowbojski czy hokejowy? Jeżeli ciężko Wam zdecydować, to z pomocą przychodzi tytuł „Serce na wodzy” - akcja książki ma miejsce na rodzinnym ranczu, a jej bohaterem jest… Nash - były zawodnik hokeja, który teraz świetnie odnajduje się w roli dorywczego kowboja i trenera dziecięcej drużyny hokejowej w miasteczku. Kiedyś był znany z lekkiego podejścia do życia, nieprzemyślanych decyzji i przygód na jedną noc. Dzisiaj już nie chce mieć nic wspólnego z tamtym chłopakiem. Jego codzienność wypełniają obowiązki, rodzina i podopieczni, którym pragnie przekazać całą swoją miłość do sportu na lodzie. Nie ma w niej miejsca dla kobiet. Chyba, że… Tą kobietą jest Cecilia Ashby, która po latach wraca ze złamanym sercem do rodzinnego miasteczka. W niczym nie przypomina już tamtej dziewczynki, którą Nash od zawsze miał w zwyczaju chronić. Zachowywał się jak jej trzeci starszy brat, ale nic dziwnego, w końcu przyjaźnił się z tamtymi dwoma… tylko, że jego działania były podyktowane czymś jeszcze. Czymś, z czego mężczyzna zdał sobie sprawę dopiero wtedy, gdy Cece zerwała swoje zaręczyny, wróciła z wielkiego miasta i zaczęła szukać swojego miejsca w Laurel Creek. To nigdy nie miały być jego ramiona. A jednak to tam trafiała w niemal każdą samotną noc. Początkowo w umowie była tylko jedna. Później… każda kolejna miała być tą ostatnią. Ale mężczyzna, który nie bawił się w związki, za bardzo polubił poranki, w których nie budził się sam. A jego serce budziło się do życia. „Serce na wodzy” to jeden z tych lekkich, zabawnych i totalnie niewymagających romansów - tak naprawdę oprócz rozwijania relacji głównych bohaterów, niewiele się tutaj dzieje. Jest niby wątek żał0by, tr.umy i wychodzenia z t0ksycznej relacji, ale to wszystko stanowi raczej tło dla romansu. Jest więcej spicy scen niż takich, które wywołają w czytelniku jakieś głębsze emocje. Warto wziąć to pod uwagę, sięgając po ten tytuł, bo w przeciwnym razie mógłby Was trochę rozczarować. Czy ja się czuję zawiedziona? Raczej nie - nie nastawiałam się tutaj na żadną miłość, a po prostu lekki i przyjemny romansik do przeczytania w jeden czy dwa wieczory. I jako taka opcja sprawdził się super. To taki typowy i nieco schematyczny małomiasteczkowy romans, który ma jednak w sobie jakiś urok. Porównałabym go trochę do twórczości Laury Pavlov i serii „Magnolia Falls” - powieści raczej bez większych zachwytów i zaskoczeń, ale można miło spędzić przy nich czas. Po prostu, jeżeli o mnie chodzi, to lubię dawać dodatkowe punkty książkom bez niepotrzebnych dram i t0ksycznych akcji pomiędzy bohaterami, które mają za zadanie jedynie grać czytelnikowi na emocjach. A „Serce na wodzy” kupiło mnie dodatkowo swoim humorem i ciepłym klimatem małego miasteczka. Czasami są takie dni, że nie potrzeba nic więcej. Jedynie, co mi kompletnie nie siadło, to tłumaczenie spicy scen - oszczędzę Wam konkretnych przykładów, ale uwierzcie, że nie raz mnie zmroziło zamiast rozpalić. Kto używa takich słów? Normalnie olałabym temat, ale w książce, w której tych scen pojawia się naprawdę dużo, trudno nie zwrócić na to uwagi. I nie wiedziałam jak ocenić ten tytuł, biorąc pod uwagę jakość tłumaczenia… Sprawiedliwie to będzie takie 3.25/5 i po prostu będę udawała, że niektóre rzeczy da się „odprzeczytać”. Dla dobra tej fabuły XD I nie będzie to nic odkrywczego, ale „Serce na wodzy” w oryginale na pewno wypada dużo lepiej i po raz kolejny żałuję, że nie czytam po angielsku. Mimo wszystko, wiecie jak jest… „Chestnut Springs” właśnie się skończyło, więc łapię się wszystkiego, co chociaż troszkę załata mi tę dziurę. Widzę potencjał w tym Ranczu i czekam na kolejne tomy.

17. Recenzja: Gulcia, Nazmiyeva Gulmira

    „Serce na wodzy” to pierwszy tom serii „Ranczo Srebrzyste Sosny” i jako miłośniczka małomiasteczkowych oraz kowbojskich romansów nie mogłam przejść obojętnie obok tej historii. Już od pierwszych stron książka mnie wciągnęła, a choć nie obyło się bez drobnych wad, to mimo wszystko spędziłam z nią bardzo miły czas. Ta książka otuliła mnie klimatem małego miasteczka, ciepłem rodzinnych relacji i bohaterami, których po prostu nie sposób nie polubić. Cecilia „CeCe” Ashby po zerwaniu zaręczyn wraca do rodzinnego Laurel Creek w Kentucky, szukając spokoju i nowego początku. Na miejscu spotyka Nasha Cartera, najlepszego przyjaciela swojego brata, byłego hokeistę, a obecnie biznesmena i dorywczego kowboja. Powrót na rodzinne ranczo staje się dla CeCe okazją do odnalezienia siebie i rozpoczęcia nowego rozdziału w życiu. Cecilia to bohaterka, która ujęła mnie swoją siłą i determinacją. Mimo trudnych doświadczeń nie zamyka się w sobie, lecz stopniowo odzyskuje zaufanie do ludzi i do siebie. Nash początkowo sprawia wrażenie twardego i nieco zamkniętego w sobie, jednak z czasem ukazuje swoją wrażliwość, troskę o bliskich oraz lęk przed utratą. Oboje są autentyczni, a ich historie pełne są prawdziwych emocji. Ich relacja od samego początku rozwija się powoli i naturalnie, jest autentyczna i wzruszająca, a szczere rozmowy pełne emocji często wywoływały u mnie uśmiech lub poruszenie. Minusem jest momentami wolne tempo akcji oraz niedosyt związany z pobocznymi wątkami, które mogłyby być bardziej rozwinięte. Zakończenie również pozostawia lekki niedosyt, ale sprawia, że z niecierpliwością czekam na kolejną część! To książka o przezwyciężaniu lęków, odnajdywaniu siebie i o tym, że prawdziwy partner nie odbiera skrzydeł, lecz pomaga latać. Opowiada o odwadze, rodzinie i budowaniu szczęścia na własnych zasadach. Jeśli lubicie klimat małego miasteczka, rodzinne więzi i powoli rozwijające się uczucia, koniecznie sięgnijcie po tę książkę.

18. Recenzja: W biblioteczce Renaty, Kozłowska Renata

    Czy kowbojskie romanse Was kuszą? Bo dziś właśnie z takim przychodzę. A precyzyjnie mówiąc, kowbojsko - hokejowym. Ciekawe połączenie muszę przyznać. "Serce na wodzy" Paisley Hope to pierwszy tom cyklu Ranczo Srebrzyste Sosny. I jest naprawdę gorący. Szczerze mówiąc, aż za bardzo. Jak dla mnie, mogłoby tu być mniej se@su, bo jest go tu naprawdę dużo. Przyznam się Wam, że przewracałam karki i części z nich nie czytałam...za dużo i za mocne były. A jeśli chodzi o fabułę, to nawet mi się podobała. Jej akcja toczy się na ranczu Srebrzyste Sosny i opowiada o Cece Ashby, najmłodszej córce właścicieli rancza. Cece wraca do domu po fiasku zaręczyn z bogatym, choć nie umiejącym utrzymać rąk przy sobie, dupkiem. Zawsze była pod parasolem ochronnym swych braci i ich przyjaciela Nasha. Teraz jednak Nash zgoła inaczej ją postrzega. a czy odważy się na związek, skoro nie wierzy w związki? Jego przeszłość bowiem jest pełna traum, które nie pozwalają z optymizmem patrzyć w przyszłość. Były hokeista, gwiazda NFL a w głębi duszy, złamany emocjonalnie mężczyzna. Niekiedy tak właśnie jest, że życie daje nam mocno w kość, że uderza jak pocisk, masakrując nasze szczęście. Trudno się z tego otrząsnąć i żyć dalej. Podobały mi się te wzmianki na temat rancza i centrum hokejowego. No i małomiasteczkowy klimat. Już pierwsza scena pokazuje, że w Laurel Creek, nie uchowa się żadna tajemnica. Ale mieszkańcy miasteczka stanowią też dla siebie wsparcie i to jest budujące. To gorący romans, w którym między Cece a Nashem iskrzy aż miło. Ale jest tu też szacunek, troska i wsparcie. Zresztą cała rodzina Ashby wzajemnie się wspiera. Podnosząc na duchu w trudnych i ciesząc z dobrych chwil. Na pewno Was rozgrzeje, tego jestem pewna.

19. Recenzja: i.love.books26, Świętek Daria

    "Łatwiej jest być w ciągłym biegu, łatwiej jest nie przywiązywać się do ludzi, łatwiej jest robić wszystko samemu. Wtedy nie ryzykujesz, że coś stracisz" CeCe wraca na rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny. A tam czeka na nią nie tylko rodzina, ale również Nash. Nash, który bardzo się zmienił i nie jest już tym kim kiedyś był. Czy powrót do miasteczka zmieni całkowicie jej życie? Bardzo przyjemnie spędziłam czas z tym tytułem, ale nie ukrywam, że początkowo było nudno, ale im dalej to było zdecydowanie lepiej. CeCe wzbudziła moją sympatię od pierwszej strony, zwłaszcza na skutek dosyć śmiesznej sytuacji, która miała miejsce po tym jak wróciła do miasteczka. Nie tylko śmieszna, ale również pokazująca jak w takich małych miasteczkach bardzo szybko wszystkie wieści się rozpowszechniają. Kobieta tutaj pragnie zacząć nowe życie, odciąć się od swojej przeszłości. Odciąć się od swojego byłego narzeczonego, który zdecydowanie na nią nie zasługuje i nigdy nie zasługiwał. No cóż, poznając jej byłego narzeczonego postąpiła bardzo dobrze. Bo co z tego, że mężczyzna przez cały czas ją zdradzał? Przecież każdemu zdarza się takie coś, prawda? I jeszcze te jej pseudo koleżanki, dla których bycie zdradzonym przez partnera to nic takiego, zwłaszcza jeśli ma się do dyspozycji kartę kredytową z nieograniczonymi środkami. Nie mówiąc już o tym, że mężczyzna nigdy jej nie wspierał po tym jak jej ojciec zmarł. Teraz? Rozpoczyna całkiem nowy rozdział w swoim życiu. Jest to taka sympatyczna i wesoła dziewczyna. W połączeniu ze swoimi przyjaciółkami dosyć szalona, zdecydowanie wiedzą jak się bawić. A Nash? To była gwiazda hokeja, a teraz? Jest na emeryturze i z pewnością nigdy się nie nudzi. Pomaga na ranczu, do tego prowadzi bar i jakby tego jeszcze było mało to prowadzi zajęcia ucząc dzieci. Daje możliwość rozwoju. To co robi jest naprawdę bardzo cudowne. Wrócił, odrestautował centrum sportowe i daje szansę dzieciom tak jak kiedyś ktoś inny dał mu szansę. A jak ich rodzice nie są w stanie za to zapłacić to sam to robi. Jest tak zajęty, że ma mało czasu na sen, choć w tym zakresie zdecydowanie nie narzeka. Bo nawet te kilka godzin które przesypia zawsze są pełne koszmarów. Tego co się stało w przeszłości. Przyjemna, lekka lektura. Przewidywalna, ale czy przewidywane jest złe? Oczywiście, że nie. CeCe zaczyna pracę w centrum, który jest własnością Nasha i okazuje się bardzo cennym nabytkiem. Rozpoczynają współpracę, którym celem jest zebranie funduszy. To powoduje, że są ze sobą coraz bliżej, a główna bohaterka odkrywa, że mężczyzna nie jest wcale taki zły jak zawsze jej się wydawało. Kobieciarz kiedyś może owszem, ale teraz zdecydowanie nie. Do tego zawsze się bardzo o nią troszczył, z czego nigdy nie była zachwycona, ale jak okazuje się w ten sposób ją chronił. Robił za jej ochroniarza. Teraz również za niego robi, odstraszając każdego mężczyznę, który mogłyby ją wykorzystać. Dodajmy jeszcze do tego chemię pomiędzy bohaterami, ciągle przeskakujące pomiędzy nimi iskry i wydaje się, że tylko jedno jest rozwiązanie, prawda? Dziewczyna nie potrafi wyjść z jego głowy, ale co zrobić jeśli nie chce wszystkiego zniszczyć? Może nie będzie odwrotu. Coś, co zaczyna się jedną wspólnie spędzoną nocą, które miała być niezobowiązująca zaczyna się coraz bardziej komplikować. Nash odkrywa, że kiedy jest z Cece to koszmary znikają. Jest pikantnie, naprawdę bardzo pikantnie a scen erotycznych jest dosyć dużo. Momentami, przez to już mi się nudziło. Pomiędzy bohaterami zaczyna pojawiać się uczucie, ale Nash się boi prawdziwego związku, ale czy dla niej spróbuje? A może będzie za późno? Boi się zaangażować z obawy, że cos złego może się stać. Do tego jeszcze jej rodzina. Jak postąpi? " Widzę, że ci na niej zależy. Dlatego nie zmarnuj tej szansy. Pozwól wszechświatowi chociaż raz przyjąć kontrolę. To, że ich straciłeś, nie oznacza od razu, że ją stracisz. Bóg zsyła nam zarówno ból, jak i radość" Książkę szybko się czyta, ale okładka mylącą, bo po niej można się spodziewać, że to będzie romans kowbojski, a tego to w ogóle nie było. Owszem, ranczo jest, ale bardziej na zasadzie miejsca, gdzie spotykają się członkowie rodziny. Nic nie ma odnośnie pracy na nim, ale może w kolejnych częściach będzie tego więcej? Bardzo polubiłam wszystkich członków rodziny i z wielką chęcią sięgnę po kontynuację. Jest to bardzo fajny romans, ale też z drugiej strony niczym specjalnym się nie wyróżnia od innych podobnych. Nie brakuje dość delikatnych komplikacji ze strony byłego narzeczonego CeCe, choć myślałam, że tego będzie więcej. Bardzo polubiłam również koleżanki głównej bohaterki. Szalona ekipa i z chęcią poznam je bliżej, zwłaszcza Ginger. Miłego

20. Recenzja: book_besties__, Krakowiak Patrycja

    Serce na wodzy - @authorpaisleyhope ✨”dorywczy” kowboj✨ ✨najlepszy przyjaciel brata✨ ✨były hokeista✨ “W jednej dłoni trzyma kubek z kawą, a w drugiej moje serce.”  🤠 Z jaką książką rozpoczęliście listopad? 🤠Czy można połączyć moje ulubione motywy, czyli hokej i kowbojów? MOŻNA! Kiedy facet jest byłym hokeistą, dorywczym kowbojem, pomaga w barze i trenuje dzieciaki w miejscowym ośrodku sportu… typ WIELU talentów 😂 🤠Cecilia wraca do rodzinnego miasteczka po zakończeniu długoletniego związku (spadaj na drzewo Andrew🤮) z konkretnym przytupem 😂. Jeszcze zanim dojedzie na rodzinne ranczo, większość mieszkańców wie o jej małym, turkusowym przyjacielu 😈 Młoda kobieta chce rozpocząć nowe życie, z dala od toksycznej relacji. 🤠Nash jest…wszędzie. Gdzie CeCe się nie obróci, tam mężczyzna się pojawia. Czy to w barze,na rodzinnym ranczu… nawet na rozmowie o pracę 😂 Mężczyznę od lat nękają koszmary związane z traumą z dzieciństwa, więc po zakończeniu zawodowej kariery również zdecydował się na powrót w rodzinne strony. 🤠To zdecydowanie jest SPICY książka. Jak już nasza dwójka decyduje się na JEDNORAZOWY skok w nieznane,to trochę się to przeciąga 😅 Momentami miałam już przesyt względem całej fabuły książki. Sama relacja CeCe i Nasha przeszła sporą zmianę od czasów nastoletnich, do ponownego spotkania po latach. Nash musi zastanowić się, czy ewentualny ból straty jest wart tego, żeby wpuścić kogoś do swojego życia. 🤠Uwielbiam Diablice! Szczególnie Ginger i jej niewyparzony język skradły moje serce. Nash finalnie jest turbo uroczy (przynosi CeCe kawę pod dom, bo wie, że dziewczyna rano jest jak zombie 😅). Do tego podkreślanie tego, jak uwielbia nie tylko jej urodę, ale również inteligencję? Awww 🩷 🤠Sama książka jest poprowadzona bardzo płynnie i relacje w niej sprawiają, że człowiek czuje się komfortowo. Miałam kilka mini momentów cringu, ale to nie zabrało mi przyjemności z poznawania tej historii. Nie mogę się doczekać kolejnych części, bo znając rodzinkę Ashby, to będzie wybuchowo!

21. Recenzja: Zaczytana.mejdzi, Kierońska Magda

    D O R Y W C Z Y K O W B O J Cecilia Ashby po zerwanych zaręczynach wraca do rodzinnego miasteczka, żeby odzyskać spokój. Rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny przynosi jej ukojenie i wywołuje mnóstwo wspomnień. Niespodziewanie jej drogi znowu krzyżują się z Nashem „Rakietą” Carterem. Kiedyś wyjadał im słodycze, imprezował z braćmi Cece i robił jej psikusy, dzisiaj to gwiazdor NHL, lokalny bohater i najlepszy przyjaciel jej brata. Nash szybko uświadamia sobie, że nie może oderwać wzroku oraz myśli od Cece. Dowiaduje się, że dziewczyna chce znaleźć pracę i postanawia zrobić wszystko, aby jej pomóc. Wkrótce rodzi się między nimi uczucie, jednak przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Czy uda im się ją zignorować? Bardzo polubiłam Cece, tym bardziej, że miałam lekkie obawy, co do jej nijakiego charakteru. Nic bardziej mylnego, jej zachowanie i cięty język idealnie ze sobą współgrały. Nash? Ma reputację playboya i chociaż kiedyś rzeczywiście korzystał, teraz już taki nie jest. Uwielbiam jego, jego zalotne teksty, zaborczość a nawet zazdrość. Tych dwoje od samego początku do siebie ciągnie, między nimi naprawdę iskrzy. Pojawiają się ukradkowe spojrzenia, słowne zaczepki, ale także pożądanie - duże pożądanie. Czy mi to przeszkadzało? Absolutnie. Podobało mi się jak Cece burzyła mury Nasha. Pomimo, że jestem w stanie zrozumieć jego tok myślenia, uważam, że przez lata był dla siebie niesprawiedliwy, ale ojciec dziewczyny miał rację - przy odpowiedniej osobie zmieniamy własne nastawienie. Romanse kowbojskie chyba nigdy mi się nie znudzą, tym bardziej z cudownym klimatem małego miasteczka, gdzie informacje roznoszą się szybciej, niż człowiek zdąży mrugnąć. Bohaterowie drugoplanowi dopełniają całą historię i nie mogę się doczekać kolejnych tomów 🤭 PS czy ja mogę mieć własną skarbonkę na ich brzydkie słowa, skoro tak szybko idzie się wzbogacić? 😂

22. Recenzja: readingpartyy, Plicha Karolina

    „Serce na Wodzy” Paisley Hope CeCe wraca z Seattle do rodzinnego miasteczka Laurel Creek po nieprzyjemnym rozstaniu ze swoim narzeczonym. Dziewczyna ma na celu na nowo poukładać sobie życie w spokoju, natomiast na jej drodze staje najlepszy przyjaciel jej brata. Nie jest to ten sam irytujący Nash, który wraz z braćmi robił jej psikusy, tylko sławny gwiazdor hokeja i... przystojniak jakich mało. Mężczyzna wydoroślał, dorabia w barze, jest trenerem dzieciaków i pomaga rodzinie dziewczyny na ranczu. Znajdziesz tu: 💋Ranczo i Kowbojów 💋Małe miasteczko i wspierająca społeczność 💋On jest gwiazdą hokeja 💋Najlepszy przyjaciel brata 💋Skomplikowana przeszłość Od samego początku główni bohaterowie bardzo przypadli mi do gustu. Nash jest naprawdę dobrze wykreowanym bohaterem, a CeCe ma za sobą trudne przeżycia, które nie załamały jej, tylko sprawiły, że jest silniejsza. Bohaterowie się dla mnie bardzo realistyczni i podejmują (w większości) dojrzałe decyzje. Autorka (lub też tłumaczka) widać, że wprawnie posługuje się słowem, przez co widziałam w mojej głowie wyraźnie miasteczko Laurel Creek 🐎 „Serce na wodzy” powinno przypaść Wam do gustu, jeśli polubiliście „Dune and Dusted” i „Swift and Saddled” od Lyly Sage 🤎 Nie jest to książka pozbawiona wad, ale zapewniła mi dobrą rozrywkę i wiem, że będę czytać następny tom, jak tylko zostanie wydany ☺️ Moja ocena: 3.5/5⭐️ Książka zawiera opisowe sceny erotyczne

23. Recenzja: studyjulkaaa, Szatkowska Julia

    jestem ogromną fanką wszelakich romansów kowbojskich, czy to od niezastąpionej Elsie Silver czy innych zagranicznych ale i polskich autorek. zawsze bardzo ekscytuję się każdą kolejną zapowiedzią, bo cały czas czuje niedosyt, tego typu książek i potrzebuje ich po prostu więcej. więc gdy zobaczyłam zapowiedź "Serca na wodzy" wiedziałam, że ta perełka trafi w moje ręce raczej wcześniej niż póżniej. styl pisania autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze, wciągający, ale zarazem też lekki i po prostu sprawia, że chce się tę książkę czytać bez jej odkładania bo najzwyczajniej aż tak wciąga! cała fabuła miała naprawdę niezły potencjał, no bo wiecie przyjaciel jej braci, były hokeista, który wrócił do miasteczka, ona też przeprowadza się z powrotem na wieś, oni znają się od wielu lat, ale nigdy nie było z tego nic więcej. teraz zaczyna między nimi iskrzyć, ona zapiera się przed jakąkolwiek relacją, pracuje dla niego i nagle pstryk wchodzą w relacje bez zobowiązań. trochę brakowało mi w tym spójności, ale to jedyny minus tej książki. punktuje ona zdecydowanie świetnym klimatem, humorem i gestami, głównego bohatera! na plus zdecydownie są też dwie perspektywy, które ja osobiście bardzo lubię! kreacja bohaterów przypadła mi do gustu, bo zarówno CeCe jak i Nash mieli w sobie to coś, że chciało się czytać o ich każdym małym kroku jaki mieli ku sobie, o ich przemyśleniach i o tym z jakimi problemami się zmagają, które też wpływają na to, że bronią się przed miłością. ich relacja mimo, że z początku trochę mi nie grała, póżniej rozwineła się w coś pięknego o czym chciało się czytać nawet i bez końca. nie mogę nie wspomnieć o całej rodzince CeCe, którą polubiłam już od pierwszego rozdziału, takie elementy po prostu uwielbiam w książkach i czekam też na kolejne tomy o m.in. braciach naszej głównej bohaterki!!

24. Recenzja: hidrancebookland, Jarczewska Małgorzata

    „Zamierzam cię zniszczyć, w najlepszym tego słowa znaczeniu.” Cecilia - świetlista wojowniczka oraz Nash - troskliwy były gwiazdor hokeja. Cecilia zrywa zaręczyny z toksycznym Andrew i wraca na rodzinne ranczo. Pragnie pobyć z rodziną i zaznać troche spokoju. Ale spotkanie z Nashem może sprawić, że powrót okaże się czymś więcej. Cece ma dość mężczyzn, którzy używają swojego uroku jako broni. Jest zadziorna, mówi co jej ślina na język przyniesie i nie boi się walczyć o bliskich. Nash przeszedł na sportową emeryturę i jest żywą legendą oraz ulubieńcem, cóż, całego miasteczka. Ciągle się czymś zajmuje, żeby nie czuć samotności. Kiedyś był kobieciarzem, a teraz nie potrafi oderwać wzroku tylko od jednej kobiety. Cece nie sądzi, że Nash się zmienił i mimowolnie go osądza. Przyjmuje jednak na próbę posadę w jego ośrodku. Krok po kroku zaczyna dostrzegać go takim, jaki jest. Czuje się przy nim komfortowo i chciałaby pomóc mu z jego demonami. Historia jest wypełniona latami rodzinnych więzi. Tata Cece, którego już nie ma, był jej przyjacielem i w pewnym sensie uratował życie Nasha. Obydwoje za nim tęsknią, a ranczo wydaje się bez niego puste. Wzruszyłam się z powodu bezinteresowności Nasha i tego, co robił i dalej robi dla rodziny Cece. Andrew to postać, która podniosła mi ciśnienie. On, jak i jego życie to jeden zepsuty świat, w którym liczy się tylko wizerunek. Uwielbiam siłę Cece, ale też postawę Nasha, który zawsze był obok, by jej pomóc i postawić Andrew do pionu. Nash był długo zamknięty i nie potrafił mówić o przeszłości. Gdy ten temat wypływał, otaczał się on murem. Rodzina Cece była dla niego wszystkim. Bał się jednak, że relacja z nią może się skończyć tak samo, jak małżeństwa jej braci. A wtedy Nash mógłby stracić wszystkich i zostać ponownie sam. Oni nigdy by tego nie zrobili, bo gdy zostajesz członkiem rodziny Ashby, już na zawsze nim pozostajesz, jeśli tylko tego chcesz. Cece i miłość Nasha do niej mu to uświadomiła. W tym klimacie małego miasteczka rodzina i przyjaciele są ważnym elementem i wszyscy razem tworzą wspaniałą drużynę.

25. Recenzja: historie_budzące_namiętność, Skoczylas Katarzyna

    „Moim pierwszym błędem było zakochanie się w nim bez pamięci. Drugim zaś oczekiwanie, że będzie kimś, kim nie jest.” W historii Cece i Nasha nie da się nie zakochać. Zostałam porwana w ich świat od pierwszej strony. Jest w niej wszystko, co sprawia, że świat przestaje istnieć, a liczą się tylko oni. Bo najtrudniej jest wypuścić wodzę z ręki, ale niekiedy to jedyny sposób, by dać sobie szansę na miłość. Cece po bolesnym rozstaniu wraca do rodzinnego miasteczka i rodziny, by odnaleźć ukojenie i zacząć od nowa. Ich ranczo Srebrzysta Sosna ma być dla niej oazą spokoju i ukojenia, ale los ma wobec niej trochę inne plany. Bo gdy na jej drodze stanie ktoś, kogo nie widziała kilka lat. Nash, przyjaciel jej braci, gwiazda hokeja, kobieciarz a teraz lokalny bohater i kowboj. To wszystko zacznie się zmieniać, między tą dwójką iskrzy od samego początku, ale oboje mają w sobie lęk, który wszystko blokuje. Do tego przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. „Musisz po prostu zdecydować, czy masz wystarczająco dużo wiary, by tej miłości zaufać. I czy życie, które moglibyśmy w międzyczasie wieść, warte jest strachu przed jego utratą.” „Serce na wodzy” łapie za serce i to od samego początku, zapewniając czytelnikowi całą paletę uczuć i emocji. Od wzruszeń, uśmiechu, przyjaźni i humor, po napięcie i złość oraz znajdą się tu bardzo gorące momenty, które tylko podnoszą temperaturę, wywołując rumieńce na twarzy i pobudzają wyobraźnię. Autorka idealnie zbudowała i oddała atmosferę miasteczka, gdzie każdy się zna i gdzie każdy zakątek przywołuje wspomnienia. Szalone przyjaciółki i rodzina, przepychanki słowne, cięte riposty, humor i żarty, sprawiały, że płynęłam i bawiłam się wyśmienicie. Bohaterowie są świetnie wykreowani i autentyczni tak jak ich emocje i uczucia. Pikantna i pełna namiętności relacja między nimi tylko podsyca ogień, rozpala zmysły i nadaje wyjątkowego smaku tej historii. Jest intensywna, ale i napisana ze smakiem i wyczuciem. Ja odnalazłam w niej wszystko, co kocham w takich książkach, zaspokoiła wszystkie moje oczekiwania i sprawiła, że już nie mogę się doczekać kolejnego tomu. Gorąco polecam.

26. Recenzja: Wynaturki.czytelnicze, Hoehle-Augustyniak Magdalena

    CeCe wraca do domu po zerwaniu zaręczyn, próbuje poskładać siebie na nowo i odnaleźć miejsce, które kiedyś dawało jej poczucie bezpieczeństwa. Dlatego, gdy próbuje zaczynać układać życie na nowo, decyduje się na podjęcie pracy u Nasha. Nash to najlepszy przyjaciel jej brata, były hokeista, a obecnie biznesmen i dorywczy kowboj (KOCHAM TO) ten, który zawsze jej dokuczał, ale z biegiem książki dowiadujemy się też, że obdarzał ją troską, nawet bez jej wiedzy 🤭… Napięcie między nimi to ten spokojny, dojrzewający rodzaj przyciągania, spojrzenia, rozmyślanie o drugiej osobie, drobne gesty 🥹☕. Lubię ich relacje, właśnie przez to, że rozwijała się powoli bez zbędnego pośpiechu. Warto też wspomnieć o przyjaciółkach CeCe i o relacjach rodzinnych, które grają ważną rolę w całości książki. Autorka zrobiła dobrą robotę, czuć klimat rancza, motyw found family też super zagrał, a i wspomnienia o ojcu Cece? Wyciskają łzy, serio. No i dialogi, można się porządnie uśmiać 🤭. Jeśli lubicie historie o powrocie do siebie, o dawaniu sobie drugiej szansy, czuć klimat małego miasteczka i w wyobraźni siadać na konia (hehe), to koniecznie złapcie się za Serce na wodzy 🩷

27. Recenzja: zapiski_mola , Hućko Nikola

    "Serce na wodzy" Ranczo Srebrzyste Sosny tom 1 - Paisley Hope 4,5/5 ⭐ "- Każdego z nas czeka określona liczba okrążeń słońca, Nash, i nigdy nie wiesz, kiedy twoja okazja, by coś zrobić, przepadnie na dobre." Ona rozstaje się z narzeczonym i wraca na rodzinne ranczo.. A on zakończył karierę hokejową i jest wszędzie, gdzie tylko ona się obejrzy.. CeCe Rae i Nash 🤍 Dlaczego nikt mi wcześniej nie powiedział, że kowbojski romans to taka dobra zabawa?!  Mogłam już dawno otworzyć swoje serce na kowbojów - chociaż w tym przypadku to był kowboj na pół etatu - i podkochiwać się w tych seksownych mężczyznach! W każdym razie.. zakochałam się w tym klimacie. Małe miasteczko, gdzie każdy każdego zna, a plotki rozchodzą się z prędkością światła, o czym przekonałam się już w pierwszym rozdziale.. Do tego ranczo, rodzinna atmosfera i imprezy w barze.. A w tym wszystkim CeCe Rae, która wróciła do domu i zdała sobie sprawę, że to właśnie Laurel Creek jest jej miejscem. Po licznych zdradach swojego narzeczonego i śmierci swojego taty postanowiła porzucić życie, które.. tak naprawdę wcale jej nie satysfakcjonowało. W rodzinnym domu już czekał na nią Nash Carter - mężczyzna, który był częścią jej rodziny od lat. Mężczyzna, który dokuczał jej i wraz z jej braćmi odganiał od niej każdego chłopaka. Mężczyzna, którego jej rodzina przyjęła z otwartymi ramionami, gdy zawalił się jego nastoletni świat i postawiła go na nogi..  I chociaż Nash zawsze traktował ją trochę jak młodszą siostrę..  To teraz dostrzega, że mała CeCe jest kobietą.. Kobietą, która działa na niego jak nikt inny 😈 "Pieprzć gwiazdy, nie ma nic piękniejszego niż ona." To nie była idealna historia. Przez pierwsze pięćdziesiąt stron miałam trochę problem, żeby wkręcić się w styl autorki. Jednak kiedy już się wczułam.. przepadłam kompletnie!  Nash Carter to kolejny chodzący i oddychający ideał, którego chciałabym wyjąć z tej cholernej książki i mieć tylko dla siebie.  On zrobiłby dla CeCe dosłownie wszystko!  Wiecie co jest dla mnie największym dowodem miłości? Te drobne gesty. A wiecie co robił Nash? Zostawiał rankiem na jej ganku kawę bo wiedział, że bez niej nie funkcjonuje! 😭  Specjalnie jechał do kawiarni i kupował jej tą cholerną kawę! 😭 To jest dla mnie największy dowód miłości!  "Gdy jesteśmy tylko we dwoje, wszystko wydaje się tak naturalne, że zaczynam wierzyć, iż naprawdę jest tylko moja. Moja jedna jedyna, niepowtarzalna. Wierzę, że mogę zatrzymać ją przy sobie na zawsze. Że zawsze będzie do mnie wracać i nigdy jej nie stracę." A CeCe Rae? To taka osóbka.. pełna ciepła i radości, która chce szczęśliwego, rodzinnego życia. Taka zwykła, prosta dziewczyna, którą chciałabym mieć za przyjaciółkę.. Oni cholernie do siebie pasują 🤍 I chociaż ich relacja totalnie mnie kupiła.. tak sceny zbliżenia? Ojojoj.. Czasem było spoko. Czasem czytałam te spicy scenki i sama miałam wypieki na twarzy. Ale czasem padał taki tekst, że nie wiedziałam, czy mam umrzeć z zażenowania, czy zacząć się głośno śmiać.. Matko i córko, jakby mężczyzna tak do mnie powiedział - nawet Nash! - to chyba zapadłabym się pod ziemię, a moje libido spadłoby na poziom -100.. Ale wiecie.. pomijając te żenujące teksty, to było też mega gorąco! 🥵 Liczyłam też na trochę większą dramę, gdy ich związek wyszedł na jaw - głównie ze strony jej braci.. Ale to takie małe minusiki. I tak bawiłam się świetnie!  Nie wiem, o kim będzie kolejny tom.. ale w sumie to liczę na Wade'a i Ivy! Albo Ginger i Cole'a 😈 To było naprawdę dobre rozpoczęcie serii, a moje serce zdecydowanie zostało w Laurel Creek.. To co? Mam tu książkary, które kochają kowbojskie klimaty?  Jeśli tak, to zdecydowanie musicie poznać Nasha i CeCe 🤠 "Moim pierwszym błędem było zakochanie się w nim bez pamięci. Drugim zaś oczekiwanie, że będzie kimś, kim nie jest." 

28. Recenzja: Zaczytana1001_, Grudzinska Paulina

    🐎 To historia o miłości, która pojawia się wtedy, gdy najmniej się jej spodziewasz, i o przeszłości, która potrafi ciągnąć za sobą dłużej, niż byśmy chcieli. Cecilia „CeCe” Ashby po bolesnym rozstaniu wraca do rodzinnego Laurel Creek w Kentucky. Miała tylko odzyskać spokój, odnaleźć siebie na nowo i zostawić za sobą toksyczny związek. Ale los bywa przewrotny i na jej drodze staje Nash „Rakieta” Carter. Dawny znajomy, dziś gwiazda hokeja i przyjaciel jej brata. Między nimi od razu czuć chemię tę elektryzującą, delikatną, ale też pełną obaw i wspomnień, które nie dają o sobie zapomnieć. Ta książka pachnie kurzem rancza, świeżo skoszoną trawą i wspomnieniami lata. Autorka stworzyła ciepły, emocjonalny świat, w którym łatwo się zatracić. Czułam spokój i nostalgię, ale też dreszcz ekscytacji, kiedy CeCe i Nash powoli zbliżali się do siebie. Ich relacja dojrzewa naturalnie nie ma tu tanich dramatów, tylko prawdziwe emocje, niepewność i to piękne uczucie, które wymaga odwagi, by je przyjąć. Paisley Hope ma wyjątkowy dar pisania o miłości takiej, która leczy, ale też zmusza do konfrontacji z przeszłością. „Serce na wodzy” to powieść o przebaczeniu, zaufaniu i o tym, że najtrudniej jest odpuścić kontrolę i pozwolić, by to serce prowadziło. Jeśli lubicie klimaty małego miasteczka, drugie szanse i bohaterów, którzy czują naprawdę, to ta książka jest dla Was. Idealna na jesienny wieczór z herbatą i kocem 🍂☕ 

29. Recenzja: zaczytana-ola.blogspot.com/, Aleksandra Dziura

    Cecilia „CeCe” Ashby to młoda kobieta, która po bolesnym rozstaniu z narzeczonym postanawia wrócić do rodzinnego miasteczka Laurel Creek. Ucieczka z wielkiego miasta na spokojne ranczo „Srebrzyste Sosny” ma pomóc jej odzyskać równowagę i poukładać życie na nowo. CeCe to postać ciepła, ale zraniona - stara się na nowo zaufać ludziom i sobie, odnaleźć sens w codzienności i odkryć, czego naprawdę pragnie. Choć na początku wydaje się nieco zamknięta w sobie, z czasem pokazuje wewnętrzną siłę i determinację, by zawalczyć o własne szczęście. Fabuła książki rozgrywa się w przyjaznej, małomiasteczkowej atmosferze, pełnej rodzinnych więzi, wspomnień i nowych początków. Na drodze CeCe pojawia się Nash, którego zna od dziecka i jest dla niej prawie jak brat. Ich ponowne spotkanie staje się punktem zwrotnym i powoli prowadzi do refleksji nad tym, jak przeszłość wpływa na przyszłość. W tle przewijają się codzienne obowiązki na ranczu, relacje rodzinne i subtelny wątek miłosny, który rozwija się stopniowo, bez pośpiechu i przesadnego dramatyzmu. Paisley Hope pisze lekko i przystępnie, tworząc historię, która czyta się niemal sama. Jej styl jest ciepły i obrazowy, łatwo wyobrazić sobie rozległe pola, zapach trawy i spokojne życie w Laurel Creek. Dialogi są naturalne, w których również pojawia się spora dawka humoru, a opisy emocji wiarygodne, co sprawia, że czytelnik szybko wchodzi w świat bohaterów. Urzekła mnie więź jaka pojawia się w tej rodzinie oraz między ich przyjaciółmi czy bliskimi pracownikami. Okładka książki idealnie oddaje jej klimat, niby prosta, a jednak z pazurem. Powieść podzielona jest na rozdziały z perspektywy CeCe oraz Nasha. Można zagłębić się w myśli bohaterów i zrozumieć ich obawy. Jest to pozycja zdecydowanie dla osób 18+ ponieważ pojawia się sporo scen erotycznych. Myślę, że jest to pozycja, która zostanie ze mną na dłużej i chętnie dowiem się co wydarzy się w kolejnej części tej serii.

30. Recenzja: AnkaWach , Wachowska Anna

    Małomiasteczkowy klimat, przystojny kowboj, przyjaciel brat oraz zakazane uczucie - to wszystko sprawia, że historia wciąga od pierwszych stron. On mocno trzyma za wodze, ale w jego myślach nieustannie krąży pewna dziewczyna, o której nie potrafi przestać myśleć. Tylko ona sprawia, że pragnie czegoś więcej, choć walczy ze swoimi demonami. To naprawdę dobra historia, która sprawia, że zarwana noc nie jest straszna w obliczu tak cudownie wykreowanych bohaterów. Ich miłość miała być chwilowa, ale pragnienie nie pozwala o sobie zapomnieć nawet na sekundę. Wracając do rodzinnego miasta po zerwanych zaręczynach, nie przypuszczała, że spotkanie z przyjacielem bratem sprawi, iż jej serce zabije szybciej. W młodości uwielbiał wprowadzać ją w zakłopotanie, a teraz potrafi w mgnieniu oka rozpalić jej zmysły do czerwoności.Choć jej były próbuje ją zastraszyć, dziewczyna nie zamierza do niego wracać. Jednak historia nie jest tylko kolorowa - porusza bolesne tematy. Trauma związana ze stratą bliskich, wspomnienia oraz ból skrywany głęboko w sercu. Czasem tylko sny przypominają, że kiedyś byli blisko nas. Nash to cudowny bohater, który, mimo że skrywa ból głęboko w sercu, niesie pomoc innym. Widać, że boi się utraty bliskich, co jest głównym powodem, dla którego unika poważnych związków. A może kiedy zrozumie wartość swoich uczuć , będzie za późno- albo pokaże jak prawdziwy mężczyzna walczy o kobietę. Sceny zbliżeń są bardzo pikantne, ale opisane z wyczuciem. Wszystko dzieje się za obopólną zgodą, a niejedna scena pobudzi wyobraźnię czytelnika. Będzie prawdziwy ogień, trochę momentów wzrusznia. Autorka ma przyjemny, lekki styl pisania, który, mimo poruszania trudnych tematów, nie przytłacza. Wręcz przeciwnie - opisany w realistyczny sposób. Fabuła jest świetnie zaplanowana, co sprawia, że czytelnik całkowicie zatraca się w tej historii. To moje pierwsze spotkanie z piprwm autorki,ale na pewno nie ostatnie - już nie mogę się doczekać kolejnej części. Idealna historia na zimne wieczory, która nie tylko podniesie ciśnienie, ale także rozpali do czerwoności i umili czas. Gwarantuję, że pokochacie Ranczo „Srebrzyste Sosny”.

31. Recenzja: allineedisksiazka, Łuszcz Sandra

    Przenieśmy się na ranczo Srebrzyste Sosny, gdzie CeCe wraca do rodzinnego miasteczka. Ucieka  do domu od swojego narzeczonego, który traktował ją okropnie. Okazuje się, że miejscu jest też przyjaciel rodziny, który jest trochę jak brat, ale z drugiej strony zawsze czuła do niego coś więcej.  Liczyłam, z będzie to luźny i niewymagający romans i tak właśnie było. Dosłownie na jeden wieczór. Miałam małe momenty, gdzie trochę mi się dłużyło. Bo z jednej strony nic się tutaj praktycznie nie dzieje, ale na pewno świetną fabułą jest Nash… Też takim małym minusem była trochę zatrważająca ilość spicy scen. Bo w pewnym momencie historii jest tylko to, a nasi bohaterowie nie mają nic innego w głowie. Nie jest to idealny kowbojski romans, ale jeśli szukacie luźnej, słodkiej ucieczki od cięższych powieści. Dla mnie było okej, pochłonęłam ją bardzo szybko, ale czy jest szansa, że zostanie ze mną na dłużej?  Jestem ciekawa kontynuacji tej serii. Czy będzie lepiej? Zaciekawili mnie też jej bracia… Na pewno ciekawości sięgnę po kolejne części, a szczególnie kiedy będę miała ochotę na taką typu powieść. 

32. Recenzja: tosia_czyta, Kobus Małgorzata

    Już od pierwszych stron „Serca na wodzy” wiedziałam, że to będzie dokładnie ten typ historii, który zostanie ze mną na dłużej. Paisley Hope zabiera czytelnika do świata, w którym zapach świeżo skoszonej trawy miesza się z zapachem kawy o poranku, a każde skrzypnięcie werandy przypomina, że dom to nie tylko miejsce, ale przede wszystkim ludzie i wspomnienia. Cecilia „CeCe” Ashby to bohaterka, z którą łatwo się utożsamić — kobieta po przejściach, próbująca poskładać swoje życie po nieudanych zaręczynach. Zamiast dramatyzmu i łez wylewanych wiadrami, autorka pokazuje jej wewnętrzną siłę, stopniowe odnajdywanie siebie i to, jak powrót do rodzinnego rancza może stać się początkiem czegoś pięknego. A potem na scenę wchodzi Nash Carter — dawny „chłopak z sąsiedztwa”, który teraz jest twardszy, dojrzalszy, ale wciąż z tym samym ciepłem w oczach. Ich relacja rozwija się powoli, bez pośpiechu, z ogromnym ładunkiem emocji i chemią, której nie da się nie poczuć. Nie ma tu tanich romansowych klisz - jest subtelność, zaufanie budowane krok po kroku i dialogi, które potrafią wywołać uśmiech albo ścisk w gardle. Paisley Hope pięknie oddaje klimat małego miasteczka w Kentucky - ten spokój, prostotę życia, więzi między ludźmi. Każda scena na ranczu Srebrzyste Sosny wydaje się tak realistyczna, że prawie czuć słońce na skórze i wiatr we włosach. Opisy natury, rytm dnia, konie, zapach deszczu po burzy - to wszystko tworzy tło, które dodaje historii niezwykłej autentyczności. Podobało mi się też to, że autorka nie ucieka od emocji - pozwala bohaterom być prawdziwymi, popełniać błędy, uczyć się od nowa ufać. Nie ma przesadnego dramatyzmu, jest za to ciepło, szczerość i nadzieja. „Serce na wodzy” to dla mnie idealna powieść na wieczór z kocem i kubkiem herbaty - lekka, ale nie banalna, wzruszająca, ale też niosąca ukojenie. To historia o tym, że czasem trzeba się cofnąć, by naprawdę ruszyć naprzód. Nie pamiętam, kiedy ostatnio książka tak skutecznie mnie wyciszyła i jednocześnie podniosła na duchu. Zakochałam się w CeCe, Nashu i całym Laurel Creek - i już nie mogę się doczekać kolejnych tomów z serii „Ranczo Srebrzyste Sosny”.

33. Recenzja: @zaczytana_optymistka, Binkowska Aneta

    Romans kowbojski. Jesteście na TAK czy NIE?🤭 . . Przyznam szczerze, że kiedyś nie czytałam takowych romansów, ale od pewnego czasu tak mnie do nich ciągnie, że czytam każdy który wpadnie w moje łapki 🤭 Z tym było tak samo... Zobaczyłam... Przeczytałam opis i... Stało się! Przeczytałam. A w zasadzie pochłonęłam go...🩷 . . Wszystko w nim było idealne. Klimat. Romans... I ci kowboje... Ahh... Ta wyobraźnia😜 Ona to czasami lubi platać figle🤭 . . Poznajemy bardzo fajną rodzinkę! Mamę... dwóch synów (jeden z córką w pakiecie, bo żona go zostawiła), jej córkę Cecille i Nasha (syna przysposobionego). Stracił rodziców gdy był jeszcze dzieckiem...I rodzice Cecille dali mu dach nad głową. I no... Ah ten Nash! Chłopak idealny. Oczywiście miał tam swoje wady, ale to nie zmienia faktu, że był z niego wspaniały chłopak! I Cece miała szczęście, że jego serce wybrało właśnie ją... . . Jeżeli chcielibyście dowiedzieć się w jaki sposób to się stało-koniecznie sięgnijcie po tę książkę! Warto! . . Znajdziemy tu ranczo... Konie 😄 Gorącego hokeistę, barmana i kowboja w jednym! Oczywiście mowa o... Nashu :D . . Osobiście już nie mogę doczekać sje drugiego tomu! . . A Wy na jaką książkę czekacie?

34. Recenzja: nala.wie, Wiencek Natalia

    Jest to lekka, przyjemna powieść obyczajowa z nutką romansu, która przenosi nas na urokliwe ranczo Srebrzyste Sosny. Autorka świetnie oddaje klimat małego miasteczka i życie wśród koni, można poczuć zapach siana, słońce nad pastwiskiem i emocje bohaterów. Historia jest raczej przewidywalna, ale ciepła i pełna uroku. Główna bohaterka wzbudza sympatię, a jej relacja z przystojnym kowbojem rozwija się w spokojnym tempie, bez przesady i dramatów. To idealna książka na wieczór, nie wymaga skupienia, a zostawia po sobie dobre wrażenie i trochę nadziei.

35. Recenzja: Gypsygirlrecenzuje.blogspot.com/, Ewelina Pańczyk

    „Serce na wodzy” to dokładnie taka historia, jakiej potrzebowałam - lekka, pełna emocji, ale jednocześnie rozgrzewająca serce i dająca poczucie przyjemnego spokoju. Paisley Hope zabiera nas do Laurel Creek, małego miasteczka w Kentucky, które staje się azylem dla CeCe - kobiety próbującej pozbierać się po nieudanych zaręczynach z przystojnym, ale toksycznym facetem. I choć początkowo CeCe chce jedynie odzyskać równowagę i spokój ducha, los - jak to często bywa w literaturze romantycznej - ma dla niej zupełnie inne plany. Powrót na rodzinne ranczo Srebrzyste Sosny to nie tylko powrót do wspomnień, ale też do przeszłości w ludzkiej postaci - Nasha Cartera. Kiedyś był tym nieznośnym chłopakiem, który podbierał słodycze i dokuczał jej z dziecięcym urokiem. Dziś jest sławnym hokeistą, który potrafi jednym spojrzeniem zatrzymać czas. I właśnie to zestawienie - dawny łobuz kontra dojrzały mężczyzna - tworzy między nimi iskrzącą chemię, której po prostu nie da się nie poczuć. Paisley Hope napisała historię, która od pierwszych stron otula czytelnika ciepłem. To jedna z tych książek, w których od razu zakochujesz się w miejscu akcji - w tym małym miasteczku, w jego mieszkańcach, w prostocie życia, która przypomina, że szczęście często kryje się w najzwyklejszych momentach. Relacja między CeCe a Nashem rozwija się naturalnie, bez sztucznego dramatyzmu, a jednocześnie nie brakuje w niej emocji, napięcia i subtelnej namiętności. Podobało mi się, że autorka nie zredukowała fabuły wyłącznie do romansu. Pokazała też proces leczenia zranionego serca, odwagę, by zacząć od nowa, i piękno drugich szans. CeCe nie jest bezradną bohaterką - to kobieta, która przeszła swoje, ale potrafi się podnieść, a Nash z kolei nie jest typowym „bad boyem” do naprawy - to mężczyzna, który potrafi kochać i dawać wsparcie bez oczekiwania czegokolwiek w zamian. „Serce na wodzy” to książka, która poprawia humor, otula jak koc i zostawia z uśmiechem na twarzy. Idealna na wieczór, kiedy potrzebujesz historii o miłości, która dojrzewa powoli, o bohaterach, którzy zasługują na szczęście, i o tym, że czasem trzeba puścić wodze, by serce samo wybrało kierunek. Ciepła, urocza, lekko romantyczna i z odrobiną nostalgii - taka właśnie jest ta historia. Jeśli lubicie powroty do rodzinnych stron, klimaty małych miasteczek i uczucia, które rodzą się z przyjaźni - „Serce na wodzy” na pewno Was oczaruje.

36. Recenzja: Czytelniczka_z_promienistej , Fabisiak Natalia

    Recenzja "Serce na wodzy" to pierwszy tom nowej serii ranczerskiej. Po zerwaniu z narzeczonym CeCe wraca do rodzinnego miasteczka, na rodzinne ranczo. Tam ponownie spotyka Nasha, przyjaciela, a nawet prawie członka jej rodziny. Niezaprzeczalnie tych dwoje ciągnie do siebie, chociaż Nash broni się przed tym ze względu na jej braci. Kiedy zaczynają razem pracować chemia między nimi tylko się powiększa. Aby dać ujście emocjom postanawiają spędzić razem „tylko jedną noc". Niestety albo stety, na jednej nocy się nie kończy😉 Jak to zwykle bywa kiedy sięgam po nowe autorki, nie wiedziałam czego mam się spodziewać po książce Paisley Hope, więc podeszłam do niej bez konkretnych oczekiwań, chociaż miałam przeczucie, że będzie dobrze. No i muszę Wam powiedzieć, że bawiłam się podczas czytania wyśmienicie. "Serce na wodzy" jest jak letni wschód słońca, ciepły, urokliwy, porażający swoim światłem. Tą książkę czyta się praktycznie na raz, tracąc przy tym poczucie czasu. Miała ona w sobie coś takiego, że mimo iż jest raczej z tych przewidywalnych, to ja nie potrafiłam jej odłożyć. Nie ma tu zbędnych opisów, wszystko dzieje się płynnie, może nie jest mocno dynamicznie, ale z całą pewnością nie można narzekać na nudę. Fabuła jest tak poprowadzona, że nie trzeba jej analizować czy rozkładać na czynniki pierwsze zachowań bohaterów, wystarczy dać się jej pochłonąć. Zarówno CeCe jak i Nash dają się polubić od pierwszej chwili, a obserwowanie jak związek między nimi rozwija się w coś tak pięknego i silnego było bardzo przyjemne. Chociaż przyznaje, że bawiło mnie to jak ukrywali to co ich łączy przed braćmi CeCe, tym bardziej, że sam Nash nie jest jakimś nastoletnim podlotkiem, a dorosłym mężczyzną (33 lata)🤭 Było tu wszystko czego można spodziewać się w romansie ranczerskim. Urocza, choć z pazurem dziewczyna, seksi prawie kowboj (dlaczego prawie, to już musicie się sami przekonać 😉) w dodatku emerytowany hokeista, więzi rodzinne, oddane przyjaciółki i bracia gburowie, lekkość, romantyzm, pikanteria, słowne przekomarzanki, humor. No czego chcieć więcej? Dla mnie takie połączenie jest gwarancją dobrze spędzonego czasu i oderwania od rzeczywistości i dobrego relaksu. Zdecydowanie styl Paisley Hope przypadł mi do gustu i wcale nie czułam, że to debiut autorki, a tak, to debiutancka powieść autorki. Mało tego, czuje ekscytacje na samą myśl o poznaniu kolejnych tomów z tej serii 😍 Jeśli macie ochotę na poznanie kolejnego książkowego męża🫠🥵 to koniecznie sięgnijcie po "Serce na wodzy". To obowiązkowa pozycja dla każdej romansiary, fanek małomiasteczkowych klimatów, rancza i zakazanej relacji. Polecam ♥️

37. Recenzja: @leavelawforbooks, Petr Weronika

    „Każdego z nas czeka określona liczba okrążeni słońca, Nash, i nigdy nie wiesz, kiedy twoja okazja, by coś zrobić, przepadnie na dobre”. Wróciła do domu, by znaleźć ukojenie po rozstaniu. Jej ukochane ranczo i rodzina. On… Zawsze był jej bliski, miała do niego słabość. Wiele się zmieniło. Pragnienie… Trzymać serce na wodzy. Jego zasada. Ale czy czując wszędzie jej obecność, jej zapach, to w ogóle możliwe? Może czas te wodze popuścić… „Nieważne , ile razy sobie powtarzam, żeby trzymać się od niej z daleka, CeCe Ashby coraz bardziej wkrada się pod moją skórę”. Oszalałam na punkcie kowbojskich romansów. Każda zapowiedź wywołuje u mnie ogromną ekscytację. Zatracam się w świecie książek, poznaję nowe historie, ale to na rozpoczęcie nowego rodeo chyba ostatnio czekam najbardziej. „Serce na wodzy” to kolejny zabawny kowbojski romans, który zawrócił mi w głowie i rozpalił do czerwoności. To było naprawdę gorące! Pióro Paisley Hope tak bardzo mi się spodobało, że chwilę po poznaniu pierwszego tomu przesłuchałam drugi i trzeci w oryginale. Bawiłam się doskonale, a Paisley trafiła do grona moich komfortowych autorek, po których książki sięgam, gdy potrzebuję czegoś na poprawę humoru. Małomiasteczkowy klimat, ranczo, głośna rodzina, przyjaciółki Diablice, szalona Mama Jo, humor i miłość. Dokładnie tego potrzebowałam. Pośród ognia i śmiechu odnalazłam w tej książce też taką delikatną stronę. Strata, żałoba, strach, koszmary niepozwalające na sen. Autentyczność, która sprawiła, że zżyłam się z bohaterami jeszcze bardziej. Ranczo Srebrzyste Sosny to kolejne miejsce w świecie książek, do którego będę wracać z wielką przyjemnością. CeCe i Nash On wiele zawdzięczał jej rodzinie, a gdy wszystko zaczęło rozsypywać się na drobne kawałki role się odwróciły. Hokeista, który rano zakładał kowbojski kapelusz oraz kowbojki i pomagał na ranczu. Członek rodziny. Ona jego słabością, a on jej. Ta relacja miała, według nich, w sobie coś zakazanego, choć była piękna. W jej ramionach w końcu zasnął. Koszmary przestawały dręczyć. Ona po okropnym związku w końcu poczuła, że ktoś się o nią troszczy, myśli o niej, pragnie. A jednak… Lubię kiedy relacja bohaterów jest trochę zakazana, bo dodaje to pikanterii. Są jednak też te delikatne aspekty, piękne. Ukrywający się przed światem, zamknięci. Tylko oni. Ich uczucie. Ich serca. Mój uśmiech był szeroki, a rumieńce ogromne! Pierwszy wybuch śmiechu? Już na pierwszej stronie. Kocham małe miasteczka, tych wścibskich mieszkańców i wiadomości rozchodzące się z prędkością światła. A przyjaciółki zwane „Diablicami” i wieczory z sangrią? Kocham! Czy „Serce na wodzy” to mój nowy ulubiony kowbojski romans? Może nie, ale to nie jest ważne. Ta książka dała mi wszystko, czego akurat potrzebowałam i spędziłam z nią cudowne dwa wieczory. Nie mogę się doczekać powrotu na Ranczo Srebrzyste Sosny. Kowbojki i kapelusz mam już przygotowane. Jestem gotowa na kolejne rodeo! Polecam!

38. Recenzja: Oczarowane.literacko, Skrochocka Karolina

    Jeśli macie ochotę zanurzyć się w klimacie małomiasteczkowego romansu z motywem “przyjaciel brata”, to ta książka będzie dla Was idealna. A jeśli czujecie niedosyt po zakończeniu serii Elsie Silver - to doskonała propozycja, by nie kończyć przygody z kowbojami. Cecilia „CeCe” Ashby po zerwaniu zaręczyn wraca do rodzinnego Laurel Creek w Kentucky, szukając spokoju i nowego początku. Nie spodziewa się jednak, że na jej drodze ponownie stanie Nash Carter - najlepszy przyjaciel jej brata, były hokeista i bliski przyjaciel rodziny. Kiedyś był tym chłopakiem, który wiecznie ją drażnił i robił psikusy, dziś to zupełnie inny mężczyzna odpowiedzialny, poukładany i niezwykle pomocny. CeCe szukając pracy trafia do Centrum Sportowego Olympia, gdzie Nash jest szefem. Gdy dowiaduje się, że to ona miałaby objąć stanowisko księgowej, bez wahania ją zatrudnia. Na początku ich relacja jest czysto zawodowa. CeCe angażuje się w pracę i wspiera działania Centrum, a jednocześnie z ukrycia obserwuje Nasha, który trenuje dzieci w hokeju. Z czasem jednak między nimi pojawia się chemia, której nie da się ignorować - przyciąganie rośnie, a iskry latają coraz mocniej. Nash to bardzo zapracowany, lojalny mężczyzna, który po tragedii z przeszłości ostrożnie podchodzi do relacji. Mimo to uczucie do CeCe powoli przełamuje jego bariery. Sceny zbliżeń są gorące i świetnie napisane - napięcie między bohaterami wręcz czuć w powietrzu. Mężczyzna, oprócz prowadzenia Centrum Sportowego, każdego dnia pomaga też jej rodzinie na ranczu - a uwierzcie, kowboj Nash w tej roli jest cholernie seksowny. CeCe, po porażce z byłym narzeczonym, nie zamierza gonić za mężczyznami, ale Nash małymi gestami rozbraja jej serce, pokazując, że miłość może być spokojna, szczera i bezpieczna. To historia, która otula małomiasteczkowym klimatem, wspaniale wykreowanymi bohaterami oraz ciepłem rodziny i przyjaciół. Wciągająca fabuła, cudowna relacja i namiętne momenty tworzą powieść, której po prostu nie chce się odkładać. To opowieść o lękach i ich przezwyciężaniu, o stawianiu siebie na pierwszym miejscu i o tym, że prawdziwy partner nie odbiera skrzydeł tylko pomaga latać.