Aiden. #3. Bracia Torrino

Recenzje książki: Aiden. #3. Bracia Torrino (2)

1. Recenzja: @fascynacja.ksiazkami, Dębdka Barbara

   🌺„AIDEN” to trzeci znakomity tom serii Braci Torrino w którym otrzymujemy historię przepełnioną niebezpieczeństwem ze strony wrogów,działaniami mafijnymi oraz zakazaną relacją z różnicą wieku. Relacją stającą się ocaleniem i szansą na bycie-choć na chwilę-kimś normalnym w świecie przepełnionym krwiä. 🌺Bohaterowie od pierwszego spotkania zaczynają czuć,czego nigdy dotąd nie poczuli. Miała być to zabawa na chwilę,a z czasem pragną siebie uratować,pomimo skrywanego uczucia przed światem. Oboje akceptują siebie nawzajem i to,co robią w mafijnym świecie,którym skazani są żyć. Ich troska, poczucie bezpieczeństwa oraz szacunek do siebie było cudowne.Na nich patrzyło się z uśmiechem na twarzy i mocno się kibicuje,by stawili czoła nadciągającym kłopotom. 🌺Wplątanie do fabuły urzeczywistnieniem cierpienia oraz braku kontroli nad swoim życiem daje czytelnikowi chwil z dawką emocjonujących wrażeń oraz momentów pokazujących zadawanie ran przez wrogów. To oni doprowadzają do sytuacje w którym pragnie się zrobić wszystko,aby zniszczyć wszystko,kto doprowadził do sytuacji w którym serce krw@wiło. 🌺 „AIDEN” to wyborny romans mafijny z zakazaną relacją z age gap oraz wrogami,którzy zadadzą rany nie patrząc na krzywdy innych. Czytajcie-będziecie zachwyceni-polecam🖤🫶

2. Recenzja: olilovesbooks2, Iwanek Aleksandra

   Kolejny z braci Torrino, drugi w kolejności moich ulubieńców. Romans mafijny, w którym po raz kolejny Monika w świetnym stylu połączyła i zrównoważyła wątki romantyczne i mafijne, ale też je wyważyła, przez co powieść nadaje się dla fanów zarówno zwykłych romansów jak i tych z mafią w tle. To trzeci tom serii, można go śmiał czytać bez znajomości wcześniejszych, ale trzeba mieć na uwadze, że drobne spojlery mogą się pojawić. Kira to pewna siebie i zdeterminowana studentka, która rozwój stawia na pierwszym miejscu. Jej rozwijający się w tajemnicy romans z Aidenem traktuje jak przyjemną odskocznię, przynajmniej na początku, bo z czasem ta relacja staje się głębsza. Zaś Aiden nie widzi w tej relacji samej zabawy, bo traktuje swoją wybrankę poważnie, więc gdy dowiaduje się, ze ukochanej grozi niebezpieczeństwo jest gotowy na wszytko. Rodzina dziewczyny jednak nie patrzy przychylnie w jego stronę, a para staje nie tylko przed walką z wrogami, niebezpieczeństwem i przeciwnościami, ale i z własnymi rodzinami. Czy miłość mafijnego kapitana i dużo młodszej od niego studentki wygra tą nierówną grę? Bracia Torrino to jedna z moich ulubionych mafijnych serii. To historie, w których zakochałam się na wattpadzie i które teraz systematycznie znajdują drogę do mojej biblioteczki, a ja ponownie zachwycam się przygodami mafijnych braci jak i samymi wydaniami książek. Aiden został pierwszym bratem, który dorobił się barwionych brzegów, a co najlepsze i jednocześnie najśmieszniejsze, te brzegi zdobią białe króliczki, tak adekwatne do tego co dzieje się w fabule. Ten tom nieco różni się od dwóch pierwszych, bo tam spotykaliśmy się z surowością mafijnych praw, aranżowanymi związkami, zdradami itp. Tutaj zaś dostajemy taką bardziej historię miłosną, nasz para samodzielnie podejmuje decyzję o relacji, a później o związku, wiedząc, że może się on nie spodobać ich najbliższym. Bohaterowie walczą wiec z całym światem, tym mafijnym i rodzinnym by móc być razem, a ich droga jest trudna i wyboista. Oboje bohaterów można było spotkać już wcześniej. Aiden pojawia się od samego początku i już od tego czasu, zajmuje specjalne miejsce w moim sercu, Kira pojawiła się nieco później, może bardziej epizodycznie, ale jej działania miały dość duży wpływ na fabułę. Ten tom po części kontynuuje ich wspólną historię i staje się jej kwintesencją. Autorka sięgnęła tutaj po moje ulubione motywy, czyli oczywiście po mafię, age gap, rodzinne waśnie, sekretny związek, czy przeciwności losu. Z bohaterami się polubiłam i szczerze im kibicowałam, do tego stopnia, że chciałam tam wskoczyć i samodzielnie niektórych osobników odstrzelić. Historia raczej prosta, choć pojawiają się w niej zawiłości, trudne czy kontrowersyjne tematy, ale mimo to jest ona lekka i przyjemnie się ją czyta. Wątki mafijne są zachowawcze, owszem pojawia się nuta brutalności a nawet leje się krew, ale mi to na moje oko nie było to zbyt mocne. Książka to też oczywiście romans, a co za tym idzie w treści można się natknąć na sceny erotyczne, tutaj również Monika je wyważyła, było gorąco ale bez przekraczania granic dobrego smaku, także lektura nie powinna nikogo zgorszyć. Książkę jak i całą serię naprawdę polecam. To historie, w których panuje równowaga pomiędzy mafią a romansem, są one zachowawcze, momentami urocze, a przede wszystkim intrygujące. Jeśli nie polubiliście się z najstarszymi braćmi, to myślę, że Aiden zaskarbi sobie wasze względy, bo to gość, którego nie można nie lubić. Mi oczywiście się podobało, przez tą serię polubiłam się z romansami mafijnymi, i choć teraz czytam te bardziej brutalne i mroczne, to do tej serii mam ogromny sentyment i uwielbiam do niej wracać.