Słodka Melody

Recenzje książki: Słodka Melody (14)

1. Recenzja: liriaa.bookstagram, Wypych Wiktoria

   ⋆˚𝜗𝜚 𝐒Ł𝐎𝐃𝐊𝐀 𝐌𝐄𝐋𝐎𝐃𝐘 𝜗𝜚˚⋆ „ᴢᴀᴄɪꜱᴋᴀᴍ ᴅᴌóń ɴᴀ ᴢᴌᴏᴛᴇᴊ ᴢᴀᴡɪᴇꜱᴢᴄᴇ ꜱᴌᴏɴᴇᴄᴢɴɪᴋᴀ.ᴄʜᴄɪᴀᴌʙʏᴍ ᴢᴇʀᴡᴀć ɢᴏ ᴢᴇ ꜱᴡᴏᴊᴇᴊ ꜱᴢʏɪ ɪ ᴍóᴄ ᴏ ɴɪᴇᴊ ᴢᴀᴘᴏᴍɴɪᴇć.ᴀʟᴇ ᴛᴏ ɴɪᴇᴡʏᴋᴏɴᴀʟɴᴇ.ᴏɴᴀ ᴊᴇꜱᴛ ᴡꜱᴢʏꜱᴛᴋɪᴍ ɪ ɴɪᴇ ᴛʏʟᴋᴏ ɴᴀꜱᴢʏᴊɴɪᴋ ᴍɪ ᴏ ɴɪᴇᴊ ᴘʀᴢʏᴘᴏᴍɪɴᴀ.„ 𝐒ł𝐨𝐝𝐤𝐚 𝐌𝐞𝐥𝐨𝐝𝐲 ~ 𝐙𝐮𝐳𝐚𝐧𝐧𝐚 𝐊𝐮𝐥𝐢𝐤 Nie spodziewałam się, że ta historia będzie tak cudowna. Była to moja pierwsza styczność z twórczością Zuzi i już wiem że napewno nie będzie ostatnią. Styl autorki jest lekki, płynny, ale pełen emocji. Przepłynęłam przez tę książkę, a jednocześnie czułam, że każda scena zostawia we mnie ślad. To książka o żałobie. O stracie. O tym momencie, kiedy świat nagle przestaje być kolorowy, nawet jeśli wszyscy wokół udają, że wszystko jest w porządku. „Słodka Melody” przypomina, że możemy pękać. Możemy się gubić. Możemy nie wiedzieć, co dalej. Ale to nie odbiera nam prawa do miłości. Melody Woods była słońcem. Dziewczyną, która rozświetlała każdy pokój. Kochała malować, tworzyć, cieszyć się drobiazgami. Była wdzięczna za życie, za rodzinę, za chwile. A potem przyszła strata. I jej blask zaczął gasnąć. Wątek żałoby po ukochanej babci został pokazany tak prawdziwie, że momentami brakowało mi tchu. Bo utrata bliskiej osoby to nie jest jeden wielki dramatyczny moment. To codzienność. To pustka przy stole. To cisza, która boli bardziej niż krzyk. Czytając, czułam wszystko. Smutek. Złość. Bezsilność. Ale też nadzieję. Bo ta historia nie mówi, że ból znika. Ona mówi, że z czasem uczysz się z nim żyć. I to nie czyni cię słabszym. To czyni cię człowiekiem. Jordan Sawyer… Cichy. Zamknięty. Zawsze gdzieś z boku. Momentami trudny do zniesienia. Ale pod tym wszystkim kryje się chłopak, który od lat kochał w ciszy. Który nie umiał mówić, więc wybierał milczenie. Który nie potrafił wyznać uczuć, więc chował je głęboko, aż zaczęły go przytłaczać. Chłopak, który dokuczał jej w dzieciństwie, a ona nigdy nie wiedziała dlaczego. Tylko że on widział zawsze tylko ją. Od lat nosił jej zgubiony naszyjnik z słonecznikiem. Od lat walczył z uczuciem, którego nie umiał nazwać. Ich relacja nie jest szybka. Nie jest łatwa…To slow burn, który buduje napięcie z drobiazgów, przypadkowego dotyku, zbyt długiego spojrzenia, chwili, w której jedno z nich prawie coś powie… To jest miłość, która dojrzewa w bólu. Która rodzi się w chaosie. Która nie jest idealna, ale jest prawdziwa. Najbardziej rozwaliło mnie to, jak bardzo oni są dla siebie wsparciem, nawet kiedy nie potrafią tego nazwać. Jak bardzo próbują być silni osobno, a okazuje się, że najmocniejsi są razem. Ta książka ma w sobie coś ciepłego i jednocześnie rozdzierającego. Jak wspomnienie, do którego wracasz z uśmiechem i łzami w oczach. . „Słodka Melody” to historia o dojrzewaniu. O stracie. O miłości, która przychodzi powoli, ale zostaje na długo. To książka, która boli… ale w ten dobry sposób. I jestem pewna, że wielu z Was pokocha Mel i Jordana tak jak ja.

2. Recenzja: Oliwia Zielińska, Zielińska Oliwia

   "Słodka Melody"- RECENZJA!! ~MOJA OPINIA~ 🍒To moja pierwsza książka, którą przeczytałam od Zuzi i na pewno nie ostatnia. "Słodka Melody" pozytywnie mnie zaskoczyła. To lekka, komfortowa i ciepła historia, która niejedną osobę złapie za serce. 🍒Główna bohaterka Melody, niedawno straciła babcię. Swoją największą podporę i najlepszą przyjaciółkę. Motyw straty został pokazany w niezwykle delikatny i poruszający sposób. Każdego dnia dziewczyna bardzo za nią tęskni, ale jednocześnie powoli uczy się z tym żyć i akceptować rzeczy na które nie ma wpływu. 🍒Do domu Melody na kilka miesięcy wprowadzają się bracia Sawyerowie, a jej życie zmienia się jeszcze bardziej. Szczególnie kiedy ponownie na jej drodze staje Jordan Sawyer. Chłopak, który w dzieciństwie bardzo jej dokuczał. Teraz jednak zaczyna patrzeć na nią inaczej. Z czasem jego zachowanie się zmienia, a między nimi rodzi się coś znacznie silniejszego niż dawna niechęć. 🍒Wątek romantyczny był przepiękny. Naturalny, subtelny i chwytający za serce. Uwielbiałam tę chemię między nimi, ukradkowe spojrzenia, drobne gesty i napięcie, które sprawiało że jako czytelnik tylko czekałam na kolejne sceny z ich udziałem. 🍒Melody to skromna i cicha dziewczyna o ogromnym sercu. Jest koleżeńska i pomocna (naprawdę sama chciałabym mieć taką koleżankę jak ona). Natomiast Jordan to totalny green flag. UWIELBIAM GO! To, ile był w stanie zrobić dla Melody i jak wiele dla niego znaczyła, było po prostu cudowne. To bardzo komfortowi bohaterowie, których nie da się nie pokochać. 🍒Całość przeczytałam jednym tchem. Pióro Zuzi jest bardzo przyjemne, przez tę książkę się po prostu płynie. Zżyłam się z bohaterami i nie chciałam kończyć tej historii. 🍒To świetna młodzieżówka. Lekka, wzruszająca i pełna ciepła. Wielokrotnie czułam się , jakbym sama była częścią tej opowieści. 🍒"Słodka Melody" zdecydowanie jest warta przeczytania. Historia otula, daje poczucie bliskości i zostaje w sercu na długo po odłożeniu książki. Polecam z całego serca! 💗

3. Recenzja: recenzje_na_kolkach, Gałek Agnieszka

   Motyw żałoby i relacji rodzinnych jest tutaj dopracowany perfekcyjnie. Mamy dwa motywy rodzinne. Jeden to kochająca i wspierająca się rodzina i taka gdzie dzieci są pozostawione same sobie, a nawet źle traktowane. Kontrast jest tutaj wręcz namacalny i to pozwala czytelnikowi zrozumieć emocje bohaterów choć przyznaję - zachowania ojca Melody nie potrafię tolerować. Niby jest to człowiek wykształcony, oddany rodzinie i unikający błędów swojego ojca, a wobec Jordana zachowuje się bezczelnie co jest delikatnie powiedziane. Na plus dla mnie jest kreacja Melody, która mimo młodego wieku jest na tyle dojrzała by starać się problemy rozwiązywać rozmową. Czasem sama się w tym gubi, ale niech pierwszy rzuci kamieniem ten komu zawsze trudne rozmowy przychodzily z łatwością... Jest ona silna mimo wieku, stawia dobro innych na pierwszym miejscu, stara się myśleć racjonalnie i przyszłościowo, potrafi docenić małe rzeczy. Jej relacja z Jordanem bardzo powoli się rozwija i wszystko byłoby super gdyby choć trochę więcej słów ze sobą zamienili. Jest to trudna relacja i trudny krok dla Jordana choć i tak mocno się otworzył to wydaje mi się, że  bohaterowie chodzili wokół siebie na paluszkach i nagle bum. No coś więcej tutaj potrzebuje więc liczę na szybkie wydanie kolejnego tomu by jeszcze lepiej poznać tę dwójkę. Liczę również na osobny tom o Justinie, bo pokochałam tego chłopaka całym sercem.

4. Recenzja: @prettybooksy, Madej Sara

   ★★★/★★★★★ [𝟑,𝟓/𝟓] ⊹ ꜰᴏᴜɴᴅ ꜰᴀᴍɪʟʏ ⊹ ᴏɴᴇ ʜᴏᴜsᴇ ⊹ ᴀʀᴛʏsᴛᴋᴀ x ᴍᴏᴛᴏᴄʏᴋʟɪsᴛᴀ ⋆. 𐙚 Hej! Dziś przychodzę do was z recenzją książki w której główna bohaterka, 𝑴𝒆𝒍𝒐𝒅𝒚 𝑾𝒐𝒐𝒅𝒔 przeżywa stratę babci. Dziewczyna jest kompletnie zdruzgotana, babcia była jej największym wsparciem i kimś wyjątkowym w życiu. Ciężko jej zaakceptować świat bez babci i zmierzyć się z ogromną tęsknotą, która wypełniła jej codzienność. ⋆. 𐙚 Jej rodzice oznajmiają, że na cztery miesiące do ich domu wprowadzą się bracia Sawyer, 𝑱𝒖𝒔𝒕𝒊𝒏 𝒊 𝑱𝒐𝒓𝒅𝒂𝒏. Justin jest przemiłym chłopakiem, który nie stanowi problemu, za to obecność Jordana budzi w Melody lęk i niechęć. Dokuczał jej gdy byli dziećmi, przez co Melody obawia się, że traumatyczne wspomnienia z tamtego okresu wrócą. ⋆. 𐙚 Z czasem okazuje się, że Jordan pamięta ją z zupełnie innej perspektywy, dla niego ona była kimś wyjątkowym, osobą którą obserwował i którą darzył uczuciem. ⋆. 𐙚 Zacznijmy od tego, że do tej książki nie miałam dużo oczekiwań. Nie chciałam, żeby była nudna i przewidywalna, na tym moje oczekiwania się kończyły. Niestety troszkę się zawiodłam, ponieważ czułam jak pomiędzy bohaterami nie ma żadnej chemii, że ich momenty zbliżeń są wymuszone. ⋆. 𐙚 Motyw który bardzo mnie poruszył, to strata ważnej osoby w życiu bohaterki. Był on tak dobrze napisany, że można się utożsamić z główną bohaterką oraz spojrzeć na jej perspektywę. ⋆. 𐙚 Podsumowując, jeśli szukacie czegoś, co was poruszy ta książka zdecydowanie jest dla was !💘 ⋆｡˚ ༘ ° 𝔁𝓸𝔁𝓸, 𝓢 💋

5. Recenzja: Adrianna’s books , Klimiszyn Adrianna

   Przyznam, że ostatnio coraz trudniej odnajduję się w młodzieżówkach - może to przez fakt, że zbliżam się do 30 i nie utożsamiam się już tak bardzo z bohaterami, a może po prostu coraz częściej szukam w książkach czegoś głębszego albo z większym pazurem. Trudno powiedzieć. Ale! Słodką melodię spokojnie mogę wam polecić, bo ta historia oferuje coś więcej niż tylko klasyczną opowieść o nastolatkach. Na pierwszy plan wysuwa się tu zdecydowanie slow burn. Nastoletnia Melody nie przepada za Jordanem, głównie przez to, że w dzieciństwie jej dokuczał. Nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że w ten sposób chłopak próbował zwrócić na siebie jej uwagę. Ich relacja rozwija się stopniowo i bardzo naturalnie - od spojrzeń, przez pierwsze rozmowy, aż po momenty, w których Jordan zaczyna być dla Melody prawdziwym oparciem, a między nimi pojawia się zaufanie. Bohaterowie mimo młodego wieku wydają się zaskakująco dojrzali - nie sa irytujący ani przerysowani za co duży plus. Przyznam jednak, że mogłoby być trochę więcej scen, w których bohaterowie naprawdę się poznają i rozmawiają, bo przez zamknięcie Jordana na innych chwilami trudno w pełni uwierzyć w tę młodzieńczą miłość. Ale z drugiej strony… chyba właśnie takie są pierwsze miłostki - nie do końca logiczne, intensywne i trochę chaotyczne. Ważnym elementem historii jest również wątek żałoby, który został poprowadzony bardzo dobrze i w sposób autentyczny. Strata bliskiej osoby, z którą mierzą się bohaterowie, jest tu naprawdę odczuwalna i na pewno nie jedną osobę doprowadzi do łez, szczególnie tych, którzy sami doświadczyli podobnych emocji. Dużą rolę odgrywają też relacje rodzinne - nie tylko te między rodzeństwem czy rodzicami. Najbardziej urzekła mnie relacja Melody z dziadkiem. Dziewczyna stara się go wspierać w tym trudnym czasie, mimo że sama przeżywa stratę równie mocno, co dodało historii ciepła i odrobinę emocjonalnej głębi. Całość wypada naprawdę dobrze. Czyta się to bardzo przyjemnie, bez zgrzytów i zbędnego pośpiechu, więc jeśli lubicie takie historie - z emocjami i slow burnem, to jest spora szansa, że ta książka przypadnie wam do gustu. Ocena: 4/5⭐

6. Recenzja: kolorowe_opowiesci , Sobczak-Wojciechowska Dagmara

   Nastoletnia Melody Woods przeżywa żałobę po śmierci ukochanej babci i z trudem radzi sobie z codziennością. Jej i tak trudna sytuacja komplikuje się, gdy do domu na kilka miesięcy wprowadzają się bracia Sawyer. Choć Justin jest miły i bezproblemowy, Melody obawia się Jordana, chłopaka, który w dzieciństwie jej dokuczał. Jordan z kolei od lat skrywa uczucia do Melody, jedynej dziewczyny, którą naprawdę zapamiętał. Ponowne spotkanie po latach zmusza ich oboje do zmierzenia się z przeszłością i niewypowiedzianymi emocjami. 🌻🌻🌻 To moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, choć wcześniej widziałam ją na żywo, m.in. na targach książki we Wrocławiu, a Mała Charlie nadal czeka na przeczytanie. Bohaterowie są różnorodni i łatwo zapadają w pamięć. Melody to młoda dziewczyna, która kocha malowanie, jednak po śmierci babci traci swój artystyczny zapał. Widać łączyła je wyjątkowa więź. Jej rodzeństwo wprowadza do historii sporo lżejszych, momentami zabawnych scen, które przyjemnie rozluźniają atmosferę. Justin jest w moim odczuciu bardzo ciepły i „kochany”, natomiast Jordan to jego zupełne przeciwieństwo: skryty, mrukliwy i zamknięty w sobie. Dopiero z czasem pozwala się lepiej poznać, ale nie oszukujmy się… czytelniczki często lubią właśnie takich bohaterów 😉 Choć od początku można było przewidzieć zakończenie, to i tak spędziłam z tą historią miły czas. Styl Autorki jest przyjemny, a książkę czyta się szybko i lekko. Zastanowiło mnie jedynie oznaczenie wiekowe, na książce widnieje 16+, natomiast na Lubimy czytać pojawia się informacja, że to tytuł dla osób pełnoletnich. Trochę mnie to zdezorientowało. Książka jest delikatna. A ja czasami lubię po takie właśnie sięgnąć. A jak Wy odebraliście tę historię? Który z braci Sawyer skradł Wasze serce: Justin czy Jordan?

7. Recenzja: librescosoul, Stolarczyk Apolonia

   Recenzja książki „Słodka Melody” - Zuzanna Kulik ⭐️∞/5 „Słodka Melody” to nie jest zwykła historia romantyczna. To książka, która czuje, boli, koi i zostaje w sercu na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Zuzanna Kulik stworzyła opowieść tak delikatną i jednocześnie intensywną emocjonalnie, że żadna klasyczna skala ocen nie jest w stanie jej objąć - stąd nieskończoność na pięć ⭐️. Melody Woods to bohaterka, z którą nie da się nie współodczuwać. Jej żałoba po stracie ukochanej babci jest pokazana w sposób niezwykle prawdziwy - bez patosu, bez uproszczeń. Każda myśl, każdy moment zagubienia i pustki brzmi autentycznie. To jedna z tych książek, które nie tylko opowiadają o bólu, ale pozwalają go poczuć. Motyw wspólnego zamieszkania z braćmi Sawyer dodaje historii napięcia i emocjonalnej głębi. Kontrast między ciepłym, bezpiecznym Justinem a skomplikowanym, zamkniętym w sobie Jordanem został poprowadzony perfekcyjnie. Jordan to bohater, który zawsze widział tylko ją - nawet wtedy, gdy nie potrafił tego okazać. Relacja między nim a Melody to powolne, bolesne, ale piękne „slow burn”, pełne niedopowiedzeń, wspomnień z dzieciństwa i uczuć, które nigdy tak naprawdę nie zniknęły. Autorka z ogromną wrażliwością pisze o pierwszej miłości, o strachu przed odrzuceniem i o tym, jak przeszłość potrafi kształtować nasze zachowanie. Każdy gest, każde spojrzenie i każde milczenie między bohaterami ma znaczenie. To historia o dorastaniu, o leczeniu ran i o tym, że miłość nie zawsze przychodzi wtedy, gdy jesteśmy na nią gotowi - ale dokładnie wtedy, gdy jej najbardziej potrzebujemy. „Słodka Melody” to książka miękka jak letnie światło, a jednocześnie intensywna jak emocje, które rozrywają serce od środka. To opowieść o stracie, nadziei i uczuciu, które było obecne od zawsze, nawet jeśli nikt nie potrafił go nazwać. ∞/5⭐️ - za emocje, za bohaterów, za delikatność i za historię, która gra w sercu jeszcze długo po zakończeniu lektury. 🌻💛

8. Recenzja: librescosoul, Stolarczyk Apolonia

   Recenzja książki „Słodka Melody” - Zuzanna Kulik ⭐️∞/5 „Słodka Melody” to nie jest zwykła historia romantyczna. To książka, która czuje, boli, koi i zostaje w sercu na długo po przeczytaniu ostatniej strony. Zuzanna Kulik stworzyła opowieść tak delikatną i jednocześnie intensywną emocjonalnie, że żadna klasyczna skala ocen nie jest w stanie jej objąć - stąd nieskończoność na pięć ⭐️. Melody Woods to bohaterka, z którą nie da się nie współodczuwać. Jej żałoba po stracie ukochanej babci jest pokazana w sposób niezwykle prawdziwy - bez patosu, bez uproszczeń. Każda myśl, każdy moment zagubienia i pustki brzmi autentycznie. To jedna z tych książek, które nie tylko opowiadają o bólu, ale pozwalają go poczuć. Motyw wspólnego zamieszkania z braćmi Sawyer dodaje historii napięcia i emocjonalnej głębi. Kontrast między ciepłym, bezpiecznym Justinem a skomplikowanym, zamkniętym w sobie Jordanem został poprowadzony perfekcyjnie. Jordan to bohater, który zawsze widział tylko ją - nawet wtedy, gdy nie potrafił tego okazać. Relacja między nim a Melody to powolne, bolesne, ale piękne „slow burn”, pełne niedopowiedzeń, wspomnień z dzieciństwa i uczuć, które nigdy tak naprawdę nie zniknęły. Autorka z ogromną wrażliwością pisze o pierwszej miłości, o strachu przed odrzuceniem i o tym, jak przeszłość potrafi kształtować nasze zachowanie. Każdy gest, każde spojrzenie i każde milczenie między bohaterami ma znaczenie. To historia o dorastaniu, o leczeniu ran i o tym, że miłość nie zawsze przychodzi wtedy, gdy jesteśmy na nią gotowi - ale dokładnie wtedy, gdy jej najbardziej potrzebujemy. „Słodka Melody” to książka miękka jak letnie światło, a jednocześnie intensywna jak emocje, które rozrywają serce od środka. To opowieść o stracie, nadziei i uczuciu, które było obecne od zawsze, nawet jeśli nikt nie potrafił go nazwać. ∞/5⭐️ - za emocje, za bohaterów, za delikatność i za historię, która gra w sercu jeszcze długo po zakończeniu lektury. 🌻💛

9. Recenzja: zaczytana__liv, Popczyńska Oliwia

   „𝑇𝑒𝑟𝑎𝑧 𝑙𝑖𝑐𝑧𝑦 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑡𝑦𝑙𝑘𝑜 𝑗𝑒𝑗 𝑢𝑠́𝑚𝑖𝑒𝑐ℎ, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑦 𝑤𝑖𝑑𝑧𝑒̨, 𝑔𝑑𝑦 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑑𝑜 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑏𝑟𝑎𝑐𝑎. 𝑀𝑒𝑙𝑜𝑑𝑦 𝑊𝑜𝑜𝑑𝑠 𝑗𝑒𝑠𝑡 𝑛𝑎𝑗𝑝𝑖𝑒̨𝑘𝑛𝑖𝑒𝑗𝑠𝑧𝑎.” Mimo że nie jestem ogromną fanką 𝐌𝐚ł𝐞𝐣 𝐂𝐡𝐚𝐫𝐥𝐢𝐞, to pozytywnie nastawiłam się na spin-off o 𝑴𝒆𝒍𝒐𝒅𝒚, która w drugim tomie tej dylogii zaczęła intensywnie rozkochiwać mnie w sobie. Nie mogłam doczekać się jej własnej historii, do której podeszłam z 𝐜𝐚ł𝐤𝐢𝐞𝐦 𝐬𝐩𝐨𝐫𝐲𝐦𝐢 𝐨𝐜𝐳𝐞𝐤𝐢𝐰𝐚𝐧𝐢𝐚𝐦𝐢. Z radością mogę wyznać, że jest to moim zdaniem najlepsza książka Zuzy, a do tego 𝐚𝐛𝐬𝐨𝐥𝐮𝐭𝐧𝐢𝐞 𝐳𝐚𝐰ł𝐚𝐝𝐧𝐞̨ł𝐚 𝐦𝐨𝐢𝐦 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞𝐦! Wszystko szło w idealnym tempie, nie było ani chwili nudy, a ja 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐨𝐠ł𝐚𝐦 𝐬𝐢𝐞̨ 𝐨𝐝𝐞𝐫𝐰𝐚𝐜́ i przeczytałam tę książkę na jednym posiedzeniu. Autorka 𝐳𝐚𝐡𝐢𝐩𝐧𝐨𝐭𝐲𝐳𝐨𝐰𝐚ł𝐚 mnie tą genialną historią, super poprowadzoną fabułą, ale również niezwykle przyjemnym stylem pisania. 💛🌻 𝑴𝒆𝒍𝒐𝒅𝒚 to wspaniała dziewczyna, która już na samym starcie 𝐫𝐨𝐳𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚ł𝐚 𝐦𝐧𝐢𝐞 𝐰 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐳𝐜𝐳𝐞 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐢𝐞𝐣 𝐧𝐢𝐳̇ 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐝𝐭𝐞𝐦! Zdobyła moją miłość swoim uroczym charakterem i 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐲𝐦 𝐬𝐞𝐫𝐜𝐞𝐦. Nie trzymała w sobie urazy - w przeciwieństwie do jej ojca haha - i dawała drugie szanse, za co 𝐛𝐚𝐫𝐝𝐳𝐨 𝐣𝐚̨ 𝐬𝐳𝐚𝐧𝐮𝐣𝐞̨, ponieważ uważam, że (prawie) każdy na to zasługuje. 💞 𝑱𝒐𝒓𝒅𝒂𝒏 to postać dość wycofana, tajemnicza i 𝐧𝐢𝐞𝐢𝐝𝐞𝐚𝐥𝐧𝐚, a ja właśnie za to wszystko go uwielbiam. Popełniał 𝐧𝐚𝐬𝐭𝐨𝐥𝐞𝐭𝐧𝐢𝐞 𝐛ł𝐞̨𝐝𝐲, często nie wiedział, jak się zachować, ale 𝐳𝐚𝐰𝐬𝐳𝐞 𝐦𝐢𝐚ł 𝐝𝐨𝐛𝐫𝐞 𝐢𝐧𝐭𝐞𝐧𝐜𝐣𝐞. W szczególności urzekły mnie momenty, gdy główny bohater 𝐫𝐳𝐮𝐜𝐚ł 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨 𝐝𝐥𝐚 𝐬𝐰𝐨𝐣𝐞𝐣 𝐮𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐧𝐞𝐣 oraz na każdym kroku 𝐝𝐛𝐚ł 𝐨 𝐣𝐞𝐣 𝐛𝐞𝐳𝐩𝐢𝐞𝐜𝐳𝐞𝐧́𝐬𝐭𝐰𝐨 𝐢 𝐤𝐨𝐦𝐟𝐨𝐫𝐭. Strasznie rozczulało to moje serce! Razem stanowili 𝐩𝐫𝐳𝐞𝐮𝐫𝐨𝐜𝐳𝐲 𝐝𝐮𝐞𝐭. ❤🩹 Od jakiegoś czasu 𝐦𝐚𝐦 𝐥𝐞𝐤𝐤𝐢 𝐩𝐫𝐨𝐛𝐥𝐞𝐦 𝐳 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐬𝐚𝐦𝐢 𝐢 𝐦ł𝐨𝐝𝐳𝐢𝐞𝐳̇𝐨́𝐰𝐤𝐚𝐦𝐢, ponieważ wiele tekstów skręca mnie tak bardzo, że muszę odkładać książkę na bok, aby zrobić sobie przerwę od tego, co właśnie przeczytałam. Wiele rzeczy wydaje mi się cringowych, a do tego stałam się jakąś men hejterką. SPOKOJNIE! 𝐓𝐮𝐭𝐚𝐣 𝐭𝐚𝐤 𝐧𝐢𝐞 𝐦𝐢𝐚ł𝐚𝐦, więc niezmiernie mnie to ucieszyło, ale również zaskoczyło, ponieważ słuchanie w audiobooku drugiego tomu 𝐌𝐚ł𝐞𝐣 𝐂𝐡𝐚𝐫𝐥𝐢𝐞 było dość ciężkim wyzwaniem i prawie dałam DNF’a przez zażenowanie… 𝐼 𝐿𝑂𝑉𝐸 𝑌𝑂𝑈 𝑇𝐻𝑂𝑈𝐺𝐻, 𝑃𝐿𝐴𝐶𝐾𝐴𝑅𝐴. Ostatecznie całkiem dobrze się bawiłam! Wracając do 𝐒ł𝐨𝐝𝐤𝐢𝐞𝐣 𝐌𝐞𝐥𝐨𝐝𝐲… Jeden dialog całkowicie mnie złamał i na pewno nie spodziewacie się, o jaki dokładnie chodzi... ZUZA! Jak mogłaś użyć 𝐢𝐝𝐞𝐧𝐭𝐲𝐜𝐳𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐬ł𝐨́𝐰, 𝐜𝐨 𝐉𝐞𝐫𝐞𝐦𝐢𝐚𝐡 𝐅𝐢𝐬𝐡𝐞𝐫 aka moja najbardziej znienawidzona postać ever (trylogia Lato; serial Tego lata stałam się piękna)?! „- 𝐷𝑙𝑎𝑐𝑧𝑒𝑔𝑜 𝑚𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑝𝑜𝑐𝑎ł𝑜𝑤𝑎ł𝑒𝑠́? - […]. - 𝐵𝑜 𝑔𝑑𝑦𝑏𝑦𝑚 𝑡𝑜 𝑧𝑟𝑜𝑏𝑖ł, 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑜́𝑔ł𝑏𝑦𝑚 𝑗𝑢𝑧̇ 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑠𝑡𝑎𝑐́.” TO NAJGORSZE CO MNIE SPOTKAŁO. 𝐒𝐚𝐦 𝐭𝐞𝐤𝐬𝐭 𝐰 𝐬𝐨𝐛𝐢𝐞 𝐧𝐢𝐞 𝐣𝐞𝐬𝐭 𝐳ł𝐲, ale zamiast Jordana miałam przed oczami Jeremiah, a to wykręciło mnie z obrzydzenia… Ale nie martw się, kochana, tak czy siak 𝐝𝐚ł𝐚𝐦 𝟓 𝐠𝐰𝐢𝐚𝐳𝐝𝐞𝐤. 𝐼 𝑤𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑠𝑡 𝑘𝑖𝑑𝑑𝑖𝑛𝑔. 𝐴 𝑙𝑖𝑡𝑡𝑙𝑒 𝑏𝑖𝑡… 🫶🏻 Brat głównego bohatera - 𝑱𝒖𝒔𝒕𝒊𝒏 - to moje ukochane słoneczko oraz 𝐧𝐚𝐣𝐰𝐢𝐞̨𝐤𝐬𝐳𝐲 𝐬𝐡𝐢𝐩𝐩𝐞𝐫 Mel i Jordana. Uśmiech nie schodził mi z twarzy! Ten chłopak to 𝐰𝐬𝐩𝐚𝐧𝐢𝐚ł𝐲 𝐩𝐫𝐨𝐦𝐲𝐜𝐳𝐞𝐤 rozświetlający codzienność wszystkich ludzi dookoła. ☀ Boli mnie serce, że to 𝐤𝐨𝐧𝐢𝐞𝐜 𝐡𝐢𝐬𝐭𝐨𝐫𝐢𝐢 𝐉𝐨𝐫𝐝𝐚𝐧𝐚 𝐢 𝐌𝐞𝐥, ale najbardziej moja dusza płacze z powodu braku kolejnego tomu… 𝐎𝐝𝐝𝐚ł𝐚𝐛𝐲𝐦 𝐰𝐬𝐳𝐲𝐬𝐭𝐤𝐨 𝐳𝐚 𝐝𝐚𝐥𝐬𝐳𝐞 𝐥𝐨𝐬𝐲 𝐦𝐨𝐢𝐜𝐡 𝐮𝐤𝐨𝐜𝐡𝐚𝐧𝐲𝐜𝐡 𝐛𝐨𝐡𝐚𝐭𝐞𝐫𝐨́𝐰. Niestety ich nie będzie, więc muszę zadowolić się możliwością 𝐫𝐞𝐫𝐞𝐚𝐝𝐮. 🥺 

10. Recenzja: BooksByJusti, Ciucka Justyna

    Słodka Melody - Zuzanna Kulik Ocena 5/⭐⭐⭐⭐⭐ Książka Słodka Melody od razu skojarzyła mi się klimatem z Tysiąc pocałunków od Tilly Cole i absolutnie się nie pomyliłam. To historia, która łamie serce, wzrusza do łez i zostaje z czytelnikiem na długo. Ja popłakałam się przy niej kilka razy. 🩷To opowieść o miłości, która rozwija się powoli i nie zawsze jest prosta, ale też o żałobie. Takiej, która zmusza by odnaleźć siebie na nowo. Między bohaterami jest mnóstwo emocji, niedopowiedzeń i strachu przed uczuciem. Każde z nich radzi sobie z tym inaczej, co sprawia, że ta historia wydaje się bardzo prawdziwa i poruszająca. 🩷Klimat Styl pisania autorki jest lekki i przyjemny, a krótkie rozdziały oraz dobre tempo sprawiają, że książkę czyta się błyskawicznie. To idealna młodzieżówka na wieczór, bez zbędnego komplikowania fabuły, za to z ogromem emocji. 🩷Motyw rodziny Autorka świetnie kontrastuje dwa różne domy - jeden pełen wsparcia i miłości oraz drugi, w którym dzieci są pozostawione same sobie. Żałoba Melody po stracie babci nie jest nachalna ani przytłaczająca, ale przez cały czas wyczuwalna w tle, w myślach bohaterki, w jej zachowaniu i decyzjach. To taka żałoba, która cicho pochłania, odbiera energię i sprawia, że nawet rzeczy, które kiedyś dawały radość, nagle przestają mieć znaczenie. 🩷Romans Wątek romantyczny może dla niektórych wydawać się prosty czy naiwny, ale dla mnie był piękny i absolutnie warty polecania. To idealny przykład tego, że miłość nie jest łatwa i czasem naprawdę trzeba zaryzykować. Bardzo mocno poruszył mnie Jordan: jego wrażliwość, zachowanie i to, ile przeszedł. Kibicowałam mu z całego serca. Motyw naszyjnika noszonego przez niego przez dwanaście lat to jeden z najbardziej rozdzierających elementów tej historii. Dwanaście lat cichego uczucia, pamięci i przywiązania. Bez słów, bez deklaracji, tylko z emocjami noszonymi każdego dnia przy sobie. To pokazuje miłość nie jako wyidealizowaną bajkę, ale jako coś trudnego, czasem bolesnego, a jednak bardzo prawdziwego. 🩷Slow burn to jeden z moich ulubionych motywów i tutaj został poprowadzony dokładnie tak, jak lubię najbardziej. Kocham historie, w których uczucia nie pojawiają się nagle, a relacja buduje się małymi krokami: spojrzeniami, niedopowiedzeniami i strachem przed zrobieniem tego jednego kroku za daleko. W Słodkiej Melody to napięcie jest obecne od początku i nie znika po kilku rozdziałach, tylko towarzyszy czytelnikowi przez całą książkę. Ten slow burn boli, frustruje i wzrusza jednocześnie, ale właśnie dzięki temu jest tak satysfakcjonujący. Pokazuje, że miłość potrzebuje czasu, odwagi i gotowości na zranienie. Nie ma tu idealnych momentów, są za to emocje, które dojrzewają latami i w końcu wybrzmiewają z ogromną siłą. To jeden z tych romansów, które po przeczytaniu chce się opowiadać innym, bo pokazują miłość taką, jaka naprawdę bywa, a nie taką, jaką często widzimy w wyidealizowanych książkach. 🩷Słodka Melody to książka, o której chce się opowiadać innym. Nie jest idealna ani cukierkowa, jest prawdziwa, nieporadna i pełna emocji. Jeśli lubicie historie, które łamią serce, ale robią to w piękny prawdziwy sposób, ta pozycja jest zdecydowanie dla Was. 💔📖

11. Recenzja: Askiananaski, Behnke Jakub

    „Słodka melody” to właśnie jedna z tych historii, które zostają w głowie na długo po zamknięciu ostatniej strony. To książka delikatna, a jednocześnie bardzo prawdziwa — o emocjach, relacjach i o tym, jak bardzo dziecięcy świat potrafi być głęboki, jeśli tylko damy mu przestrzeń💛 Poznajemy Melody — dziewczynkę wrażliwą, uważną, trochę inną niż reszta. Jej historia opowiedziana jest w sposób subtelny, bez nachalnych morałów, ale z ogromnym wyczuciem. Autorka nie upraszcza emocji, nie traktuje młodego czytelnika „ulgowo”. Wręcz przeciwnie — daje mu pełne prawo do smutku, zagubienia, radości i zadawania pytań💛 To książka, która:
🤍 uczy empatii
🤍 pokazuje, że każda emocja jest ważna
🤍 otwiera przestrzeń do rozmów z dzieckiem
🤍 zostawia ciepło, ale też skłania do refleksji Czytając ją razem z dzieckiem, miałam poczucie, że to nie jest tylko „lektura na wieczór”, ale pretekst do zatrzymania się. Do rozmowy…. Do bycia razem…. Jeśli szukacie książki, która nie tylko zajmie dziecko, ale też pomoże mu lepiej zrozumieć siebie i innych, „Słodka melody” jest naprawdę pięknym wyborem. Taką, do której chce się wracać — nie dlatego, że trzeba, ale dlatego, że się chce😀 Macie swoje ulubione tytuły, do których wracacie kilka razy?😀

12. Recenzja: chanminax_books_love, Cygal Klaudia

    To jest totalnie moje pierwsze zetknięcie się z twórczością Zuzanny i mimo iż wcześniej bardzo mnie ciągnęło do Małej Charlie, to wciąż się za nią nie wzięłam, ale po tej historii już wiem, że muszę po nią sięgnąć teraz i w tym momencie, Charlie i Ashton to aktualnie moje Roman Empire XDDDD. Zacznę może od Melody, podobało mi się to, że każda ważną sprawę chciała rozwiązywać poprzez rozmowę, a nie zamykać się przed wszystkimi, wiadomo, że śmierć jej babci dała jej mocno w kość i Mel naprawdę przez długi czas, przeżywała sporą żałobę, ale z dnia na dzień próbowała się otwierać na nowe, ona była kompletnym przeciwieństwem Jordana, który zdecydowanie wolał rozwiązywać wszystko cisza. Jordan jest naprawdę trudnym chłopakiem, co mnie ani trochę właściwie nie dziwi, jego mama jak widać, nie dawała mu żadnego wsparcia i miłości, już nie wspominając o swoim ojczymie, który opiekował się nimi, bo niestety musieli gdzieś oboje mieszkać, uważam, że tak samo mocno ucierpiał na tym Justin, jednak jego ogromna różnica był fakt, że on potrafił to zamaskować uśmiechem i szczęśliwym trybem życia, starał się pokazywać innym, że nic go nie rusza. Podoba mi się slow burn, który był tutaj wprowadzony i Mel razem z Jordanem podchodzili do siebie malutkimi kroczkami, oboje walcząc ze swoimi problemami, kocham ich z całego serducha i chciałabym przeczytać dalszą część ich historii, już nie wspominając o Justinie, którego też chciałabym poznać!! Zdecydowanie składam petycję o jego osobną historię 👉🏻👈🏻. Przyznam się szczerze, że pół książki przepłakałam, jest tu tyle takich momentów, że oderwanie się od tej historii było naprawdę ciężkie i uwierzcie mi, zrobienie sobie chwili przerwy, sprawiało mi delikatny ból, jednak kiedy ją skończyłam, czuję totalną pustkę i ogromny niedosyt. Na pewno historia Melody i Jordana na długo zostanie w moim serduchu🥹

13. Recenzja: kaiazkoholiczkiv , Gałązka Julia

    „Słodka Melody” - Zuzanna Kulik „Słodka Melody” to emocjonalna powieść obyczajowa opowiadająca o relacjach, wrażliwości i sile uczuć. Historia łączy w sobie ciepło i delikatność z momentami wzruszeń oraz refleksji nad życiem. Autorka tworzy przyjemną, nastrojową opowieść, którą czyta się lekko i z zaangażowaniem. To idealna propozycja dla czytelników poszukujących poruszającej, ale jednocześnie kojącej lektury.

14. Recenzja: booktok_zaczytana, Gleba Julka

    Drogi Czytelniku, niejednokrotnie mówiłam, że prawie rok temu — choć wydaje się, jakby to było wczoraj — straciłam najważniejszą osobę w moim życiu i wciąż jestem w trakcie żałoby. Dlatego już wiesz, że coraz częściej sięgam po książki poruszające właśnie ten wątek, ponieważ mogę utożsamiać się z bohaterami i spojrzeć na sytuację z różnych perspektyw. Nic dziwnego więc, że w moje ręce trafiła książka Zuzanny Kulik „Słodka Melody”, która opowiada historię Melody, dziewczyny, która dopiero co straciła swoją babcię. Wątek straty, który nie jest jedynie pobocznym, zapomnianym motywem, sprawił, że już na samym początku dławiłam się łzami, ponieważ w pierwszych miesiącach po stracie czułam się dokładnie tak samo. To z kolei sprawiło, że moje pozytywne nastawienie do lektury wzrosło i chciałam dowiedzieć się, jak dalej potoczy się ta historia. Mimo że moja radość z czytania nie dobiegła końca, zauważyłam kilka mankamentów, które sprawiły, że moja ocena książki jest niższa, niż początkowo przypuszczałam. Ojciec Melody, znany nam już z wcześniejszych części, od początku nie wzbudził mojej sympatii, a jego zachowanie wobec Jordana, zbuntowanego nastolatka, było dla mnie trudne do zrozumienia. W pamięci szczególnie utkwiła mi scena, gdy całą rodziną mieli zjeść obiad, a nastolatek, nieświadomie wieszając bluzę na miejscu tytułowej bohaterki, usłyszał, że jego bluza jest szmatą. Czytałam to zdanie dwa razy, aby upewnić się, że mężczyzna, który powinien dawać przykład i postarać się, by bliźniacy, niebędący niczemu winni, choć trochę poczuli się jak w domu, zachował się jak dziecko. Jestem w stanie zrozumieć, że kocha swoją córkę i nie chce, by spotkało ją coś złego z powodu złamanego serca, zwłaszcza że doskonale zdawał sobie sprawę, iż Jordan czuł coś do Melody. Nie musiał jednak traktować go jak niechcianego dziecka, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, co ten chłopak przeszedł. Momentami miałam wrażenie, że to nieletni są bardziej dojrzali i wiedzą, jak się zachować, od dorosłych, będących wzorem do naśladowania. Mimo że Woodsa zachowanie uległo zmianie, to do końca zdania miałam z tyłu głowy to, co wydarzyło się na początku. Sięgając po „Słodką Melody”, doskonale wiedziałam, że znajdę w niej wątek, który wręcz uwielbiam — slow burn. I nie twierdzę, że go zabrakło, jednak odczułam niedosyt momentów pokazujących, jak niechęć stopniowo przeradza się w miłość. Rozumiem, że Zuzia nie chciała szybkiego romansu, w którym słodkie słówka znajdują się na każdej stronie, i na to się nie nastawiałam, ale między Melody a Jordanem do końca nie było żadnej relacji — rzadko ze sobą rozmawiali, jedynie czasami na siebie patrzyli. Na swoim koncie mam sporo książek z tym motywem i wiem, że można poprowadzić go dobrze — tak, aby słowo „kocham” nie pojawiło się już w połowie historii. Gdyby autorka dodała więcej scen, w których bohaterowie choćby przebywają w tym samym pomieszczeniu i stopniowo się poznają, łatwiej byłoby mi zrozumieć, dlaczego stali się dla siebie tak ważni. Nie zdziwiłabym się, gdyby ich relacja pozostała na poziomie czysto przyjacielskim, ponieważ w gruncie rzeczy niewiele o sobie wiedzieli. Nie ukrywam, że po promocji, którą miałam okazję zobaczyć, liczyłam na efekt „wow” — i nie będę kłamać, zawiodłam się. Nie było jednak aż tak źle, ponieważ pod koniec dało się zauważyć rodzącą się między nimi chemię. „Słodka Melody” to przede wszystkim książka skupiająca się na temacie żałoby, przez który, jak już pisałam na początku, popłakałam się na pierwszym rozdziale, ponieważ emocji nagromadziło się we mnie wiele, a wspomnienia powróciły. Obawiałam się, jak ten wątek zostanie poprowadzony, jednak zupełnie niepotrzebnie — Zuzia wykonała świetną robotę i dzięki szczegółowym opisom sprawiła, że emocje tytułowej bohaterki udzielają się czytelnikowi, co w jakiś sposób dodało uroku. Melody, jak na nastolatkę przystało, momentami sprawiała wrażenie roztrzepanej, a nawet niezdecydowanej, co potrafiło irytować, aczkolwiek w sytuacji, w jakiej się znalazła, było to całkowicie zrozumiałe. Urzekło mnie to, jak stara się pomagać dziadkowi i zrobić wszystko, aby w tym trudnym czasie nie zamknął się na świat. Widać, że autorce zależało na dobrze poprowadzonym wątku rodzinnym i dopracowała każdy szczegół, co zyskało mój plus i sprawiło, że wcale nie chciałam się żegnać z bohaterami, dlatego skrycie liczę na część drugą, która rozwinęłaby także relację między tytułową bohaterką a Jordanem, który zaczął się otwierać i dzielić swoimi myślami. „Słodka Melody”, mimo mankamentów, które napotkałam podczas czytania, to dobra książka, idealna na zimowy wieczór — kocyk, książka i herbata to połączenie, któremu trudno się oprzeć. Jasne, przydałoby się dopracować kilka wątków, ale jeśli, Drogi Czytelniku, nie oczekujesz od niej efektu „wow”, będziesz się dobrze bawić. Co najważniejsze — nie zabrakło emocji i dawki dobrej zabawy.